"ที่นี่คือที่พักของหม่าเซียว ชั้นหก!"
เมื่อซุนเหวินหาวพาเจียงเสี่ยวไป๋มาถึงหน้าบ้านพักหลังหนึ่งอีกครั้ง เขาก็เปิดปากพูดว่า "หม่าเซียวเป็นคนใจแคบ แถมยังผูกใจเจ็บมาก"
"ก็เหมือนข้าน่ะสิ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มบางๆ แล้วกล่าวว่า "ข้าก็ผูกใจเจ็บเหมือนกัน!"
พูดจบ เขาก็คิดถึงจงเยว่ที่ฆ่าไปในตอนนั้น
ตอนที่คนนั้นขึ้นเวที เขาก็สัมผัสได้ถึงความโหดเหี้ยมของอีกฝ่าย
น่าจะเป็นคนที่เขารับรู้ถึงเจตนาฆ่าได้รุนแรงที่สุดในบรรดาหลายคน
อยากจะฆ่าเขาให้ตายคาที่เลยงั้นเหรอ?
ถ้าไม่มีคนบงการอยู่เบื้องหลัง จงเยว่จะกล้าทำอย่างนั้นเหรอ?
ชั้นหก หม่าเซียว?
เจียงเสี่ยวไป๋มีแววตาเรียบเฉย แล้วผลักประตูใหญ่เข้าไปทันที
และพอเข้ามาด้านใน เจียงเสี่ยวไป๋ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
ในลานบ้านปูด้วยสนามหญ้าผืนใหญ่ ซ้ายขวายังปลูกต้นไม้ดอกไม้ไว้บ้าง ดูสวยงามมาก
ข้างบ้านพักทั้งสองด้านยังมีต้นแปะก๊วยอยู่สองต้น
แต่ฤดูนี้ ใบแปะก๊วยยังเป็นสีเขียว แต่ผลสีเหลืองที่ติดอยู่ข้างบนนั้นดูสวยงามยิ่งนัก
ใต้ต้นไม้นั้นมีโต๊ะตัวหนึ่งตั้งอยู่
บนโต๊ะมีถ้วยชาวางอยู่สองใบ
ด้านซ้ายขวานั่งอยู่สองคน
ชายชาวหัวเซี่ยคนหนึ่ง และชายต่างประเทศอีกคน
ข้างกายทั้งสองคน ยังมีคนยืนอยู่อีกคนละหนึ่ง
ในสี่คนนั้น เจียงเสี่ยวไป๋รู้จักเพียงคนเดียวคือจั๋วจิ้ง
ส่วนเจ้าต่างประเทศที่ให้จั๋วจิ้งตาม ก็คือคนที่หวาดกลัวหอประลองชั้นสามงั้นเหรอ?
ชื่ออะไรนะ เปิ่นฉี?
ขณะกำลังครุ่นคิด สีหน้าของซุนเหวินหาวและคนอื่นๆ ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยพร้อมกัน