ระหว่างทางกลับโรงแรม หลินเหยียนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราว
สิงอวี้มองคนในอ้อมแขน คิ้วขมวดเล็กน้อย เหมือนกำลังไม่สบาย
จึงพูดกับคนขับแท็กซี่ด้วยเสียงเบา
"พี่คะ ช่วยขับช้าลงหน่อย"
คนขับมองผ่านกระจกหลัง เห็นผู้หญิงเอนตัวพิงอกผู้ชาย ส่วนผู้ชายก็ลูบหลังเธอเบา ๆ ดูก็รู้ว่ากำลังบรรเทาอาการไม่สบายให้
ช่างเป็นภาพที่น่ารักเสียจริง
คนขับมากประสบการณ์ถูกทำให้ยิ้มออกมา "หนุ่มน้อย แฟนคุณเมาเหรอ?"
สิงอวี้จัดเส้นผมที่ยุ่งเหยิงบนหน้าผากหลินเหยียนอย่างเป็นนิสัย "ยังไม่ใช่แฟน"
คนขับชวนคุยต่อ "งั้นคุณต้องชอบเธอแน่ ๆ!"
สิงอวี้ก้มมองเธอ ขนตายาวบดบังความมืดมัวในดวงตา
"อืม ฉันแอบรัก"
คนขับรู้ตัวว่าพูดมากเกินไป จึงรีบเงียบไปอย่างเขิน ๆ
กลับถึงโรงแรม เพียงเพิ่งมาถึงหน้าห้อง หลินเหยียนก็แอ็กขึ้นมาอย่างแห้ง ๆ แล้วอาเจียนอีกครั้ง
อาเจียนใส่เขาทั้งตัวอย่างจงใจ
สิงอวี้ขมวดคิ้วอย่างจนใจ พยุงเธอไปที่เตียง
ถอดเสื้อนอกให้เธอแล้ว สิงอวี้ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
จากนั้น หลับตาช่วยเธอเปลี่ยนกางเกงที่เปื้อนอาเจียนออก แล้วรีบห่มผ้าให้เธอ
สิงอวี้นั่งที่ขอบเตียงจ้องเธอที่หลับสนิท ภายในอกยิ่งร้อนผ่าว