พิธีแต่งงานเสร็จสิ้น งานเลี้ยงก็เริ่มขึ้น
หลินเหยียนถูกสิงอิ๋งเสวี่ยจัดให้นั่งโต๊ะกับเพื่อนของเธอ เธอไม่รู้จักใครเลยแม้แต่คนเดียว
จากการสนทนาของพวกเขา หลินเหยียนถึงได้รู้ว่าสิงอิ๋งเสวี่ยคือคุณหนูของตระกูลสิงแห่งจิงเป่ย
เธอทำงานที่จิงเป่ยมาหลายปี เคยได้ยินชื่อเสียงของตระกูลสิงมาบ้าง
บรรพบุรุษของตระกูลสิงเคยเป็นทหาร รุ่นพ่อหันมาทำธุรกิจ เป็นตระกูลชั้นนำทั้งในวงการการเมืองและธุรกิจ
บริษัทของตระกูลสิงลงทุนหลากหลาย ทั้งอสังหาริมทรัพย์ การเงิน และวงการบันเทิง
ในจิงเป่ย ไม่มีใครไม่รู้จักตระกูลสิง
นี่คือชนชั้นที่คนธรรมดาไม่อาจเอื้อมถึง
ในขณะนั้น เธอดูเหมือนจะเข้าใจการตัดสินใจของซ่งเหยียนเจิงได้แล้ว
เพราะผู้ชายส่วนใหญ่ก็เป็นคนมีเหตุผล
บางทีสิงอิ๋งเสวี่ยอาจพูดกับเพื่อนๆ ของเธอแล้ว คนบนโต๊ะทุกคนยกแก้วขึ้นมาปล้ำเหล้าเธอไม่หยุด
หลินเหยียนสัมผัสได้ถึงเจตนาร้ายของคนเหล่านี้
แต่เพื่อไม่ให้บรรยากาศงานแต่งเสียไป เธอจึงดื่มไปทีละแก้ว
เธอไม่ชอบดื่มเหล้า เพียงแต่ตอนทำงานเคยต้องออกงานกับผู้ใหญ่บ้างเป็นครั้งคราว จึงเรียนรู้ที่จะดื่ม
แต่ความสามารถในการดื่ม กลับไม่เคยฝึกฝนให้ดีขึ้นได้เลย
แย่เหมือนเดิมเสมอ
จนกระทั่งดื่มจนเริ่มมึนหัว หลินเหยียนรู้ว่าถึงเวลาต้องลาออกแล้ว
เธอถือกระเป๋าลุกขึ้นยืนอย่างโซซัดโซเซ แต่คนข้างๆ กลับฉุดรั้งเธอไว้ไม่ให้ไป
จากนั้น ก็เป็นการปล้ำเหล้าอย่างมุ่งร้ายอีกยกหนึ่ง...
อีกด้านหนึ่ง ในห้องพักส่วนตัวชั้นสาม ชายวัยกลางคนสีหน้าเคร่งขรึม แฝงความโกรธไว้เต็มตัว ผลักประตูห้องเข้ามา
ไม่สนใจการห้ามปรามของผู้หญิงที่ตามหลังมา เขาตรงเข้าไปหาสิงอวี้ที่นั่งอยู่บนโซฟา