“พ่อลูกกันเหรอ? แต่ดอกไม้ไม่ได้เรียกคุณว่าพ่อ ดอกไม้เรียกคุณว่าคนปลูกดอกไม้”
พี่น้องกันเหรอ? ดอกไม้รู้ว่าคุณน่าจะไม่มีพี่น้อง ดอกไม้ก็ไม่มีเหมือนกัน สามีภรรยา——”
เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย “สามีภรรยาเอาไว้ทำอะไร?”
สายตาของลี่ซือเฉิงจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของเธอ:
“สามีภรรยาก็คือคนสองคนอยู่ด้วยกัน นอนด้วยกันบนเตียงเดียวกัน คนปลูกดอกไม้เลี้ยงดอกไม้ให้ดี ดอกไม้ก็ดูแลคนปลูกดอกไม้ให้ดี”
เธอฟังจบ ดวงตาเป็นประกาย:
“งั้นตอนนี้ดอกไม้กับคนปลูกดอกไม้ก็เป็นสามีภรรยากันแล้วนี่นา? ดอกไม้อยู่กับคุณ นอนกับคุณบนเตียงเดียวกัน คุณเลี้ยงดอกไม้ ดอกไม้ก็ดูแลคุณ——”
พูดไป เสียงของเธอก็แฝงไปด้วยความระมัดระวังขึ้นมานิดหน่อย:
“สามีภรรยานี่มีแค่คนเดียวที่ไปจดทะเบียนกับอีกคนได้ใช่ไหม? งั้นถ้าคุณจดทะเบียนกับดอกไม้แล้ว จะจดทะเบียนกับคนอื่นอีกไม่ได้แล้วใช่ไหม?”
“อื้ม จดทะเบียนได้แค่คนเดียว”
“งั้นดอกไม้จะจดทะเบียนเป็นสามีภรรยา”
น้ำเสียงของเธอแน่วแน่
“แบบนี้คุณก็จะจดทะเบียนกับคนอื่นไม่ได้แล้ว”
ลี่ซือเฉิงไม่ได้ตอบตรงๆ
แต่ยื่นมือไปอุ้มเธอขึ้นมา หมุนตัวเดินไปที่โซฟา นั่งลงเอง แล้ววางเธอไว้บนตักของตัวเอง
เธอนั่งคร่อมอยู่บนเข่าของเขา หลังพิงกับแขนของเขา
ดวงตาดอกท้อจ้องมองเขาอยู่ในระยะประชิด ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆ เขาถึงอุ้มเธอมาอย่างเป็นทางการขนาดนี้
“……พอจดทะเบียนแล้วกลับใจไม่ได้นะ”
น้ำเสียงของเขาเคร่งขรึมขึ้นกว่าเมื่อครู่ อยากฟังเธอเลือกอย่างจริงจัง: