ก่อนฟ้าสาง เฉินตู้ส่งฟุตเทจกล้องวงจรปิดมาอีกหนึ่งชุด
ลี่ซือเฉิงกดเปิด ภาพค่อนข้างมัว แต่หลังจากผ่านการปรับปรุงคุณภาพแล้ว โครงร่างก็ชัดขึ้นมาก
หน้าประตูโรงพยาบาลกลางดึก ร่างเล็ก ๆ ร่างหนึ่งลากชายที่เปื้อนเลือดทั้งตัว เดินโซซัดโซเซวางคนลง แล้ววิ่งหนีไปทันที
คนผู้นั้นเดินเท้าเปล่า ผมสีเขียวอ่อนปลิวสะบัดในสายลมยามราตรี เงาร่างรีบเร่งราวกับกลัวว่าจะถูกตามทัน
เขาขมวดคิ้ว กรอกวิดีโอกลับไปดูอีกครั้ง
จากรูปร่าง ท่าเดิน ไปจนถึงผมสีเขียวที่เด่นชัดแม้ในกล้องวงจรปิด ล้วนคล้ายกับลี่หลานอินอย่างมาก
แต่เขาไม่ได้สรุปว่าเป็นนางเพียงเพราะความคล้ายคลึง
เขาเป็นคนขี้ระแวงโดยธรรมชาติ เชื่อมั่นในหลักฐานที่ชัดเจนเท่านั้น
แล้วถ้าเป็นนางจริง ๆ ทำไมนางถึงจำไม่ได้?
นางบอกว่าไม่ได้ช่วยใครไว้ น้ำเสียงหนักแน่น
นางก็ไม่ใช่คนมีเล่ห์เหลี่ยม จะโกหกไม่เป็น
ดังนั้นจึงเป็นไปได้เพียงสองทาง——
เป็นนาง เคยช่วยไว้ แต่ลืมไปแล้ว;
หรือไม่ใช่นาง แค่เป็นคนแปลกหน้าที่หน้าตาคล้ายกันเท่านั้น
แต่ไม่ว่าแบบไหน เขาก็ไม่อยากสืบหาอีกแล้ว
นางบอกว่าไม่เคยช่วยก็คือไม่เคยช่วย
จำไม่ได้ก็คือจำไม่ได้
ยังไงตอนนี้คน ๆ นี้ก็เป็นของเขา ไม่ว่าก่อนหน้านี้จะเกิดอะไรขึ้น ก็เป็นของเขา
เขาไม่จำเป็นต้องรู้ว่านางเคยช่วยใครไว้ ทำไมถึงลืม คนที่ถูกช่วยทำไมยังตามหานางอยู่