หลังผู้รับเหมาก่อสร้างสั่งหยุดงานทั้งหมด บรรยากาศในไซต์งานก็เงียบผิดปกติ
รถขุดหลายคันจอดนิ่งอยู่กับที่ แขนกลสีเหลืองชูสูงค้างไว้ราวกับหยุดชะงัก
เจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคมาถึงแล้ว
ข้อมูลจากเรดาร์ตรวจใต้ดินได้มาเมื่อคืน เช้านี้จึงขึงแนวกั้นและทำเครื่องหมายจุดที่สงสัยว่าผิดปกติไว้สองจุด
จุดที่หนึ่งอยู่ห่างจากขอบหลุมฐานรากทางตะวันออก 20 เมตร
จุดที่สองอยู่ทางเหนือ ห่างออกไป 40 เมตร
หลังมู่เจิงส่งมอบงานกับหัวหน้าฝ่ายเทคนิคเสร็จ ก็หันกลับมามองเหล่าโจวกับเจียงถัง
“ตอนขุด พวกคุณคอยดูอยู่ข้าง ๆ ถ้าเจออะไรขึ้นมา—ให้หยุดเครื่องทันที แล้วใช้มือเก็บดินออก”
“เข้าใจแล้ว” เหล่าโจวรับคำ
รถขุดติดเครื่อง เสียงคำรามกึกก้องไปทั่วไซต์งานอันโล่งกว้าง
เจียงถังยืนอยู่นอกแนวกั้น มือกำกาแฟอเมริกาโนเย็นไว้แก้วหนึ่ง วันนี้ไม่ได้ซื้อชานม ตอนออกจากบ้านเมื่อเช้ารีบร้อนเกินไป มีแค่ร้านกาแฟริมทางที่เปิดแล้ว
เหอกวงหมิงกำลังตั้งขาตั้งกล้องบันทึกภาพอยู่ข้าง ๆ
เขาพึมพำว่า “ถ้าขุดเจอสามศพจริง ๆ ลักษณะของคดีนี้ก็จะเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง”
เจียงถังไม่ได้ตอบ
ผืนดินใต้เท้าแห่งนี้—เมื่อ 18 ปีก่อนเคยเป็นหอพักพนักงานของโรงงานผลิตยาหวายคัง
คนงานหนุ่มสาวเหล่านั้นเคยอาศัยอยู่ที่นี่ กินข้าว นอน และเข้าออกไปทำงาน
แล้วก็มีคนตายที่นี่ ถูกฝังไว้ที่นี่ ไม่มีใครรู้มานาน 18 ปี
บุ้งกี๋รถขุดค่อย ๆ ตักดินลงไปทีละชั้น
เวลา 9 นาฬิกา 12 นาที จุดที่หนึ่ง
เจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคร้องขึ้นว่า “หยุด! เจออะไรบางอย่าง”
รถขุดดับเครื่องทันที เจ้าหน้าที่เทคนิคหลายคนกระโดดลงไปในหลุมตื้น ๆ เปลี่ยนไปใช้พลั่วเล็กกับแปรง