สารสกัดจากพืช
เจียงถังจ้องคำไม่กี่คำนี้
โก่วเวิ่นซู่ปิ่งที่เฉียนหมิ่นใช้ มาจากโก่วเวิ่น หรือก็คือต้วนฉางเฉ่า เป็นพืชชนิดหนึ่ง
กระบวนการสกัดไม่ใช่เรื่องง่าย
เฉียนหมิ่นบอกว่าเธอเรียนรู้ด้วยตัวเองจากอินเทอร์เน็ต
แต่คนที่เปิดร้านเสริมความงามจะเรียนรู้การแยกและทำให้สารอัลคาลอยด์บริสุทธิ์ได้ภายในสองเดือนอย่างไร?
เว้นเสียแต่ว่า...มีคนวางเอกสารทางเทคนิคที่พร้อมใช้งานไว้ในที่ที่เธอเข้าถึงได้
หรือพูดให้ตรงกว่านั้น...มีคนจัดหาสารสำเร็จรูปให้
เจียงถังพลิกไปยังหน้าถัดไปของข้อมูลบริษัท ทั้งโครงสร้างผู้ถือหุ้น รายชื่อผู้บริหารระดับสูง และสาขาต่าง ๆ...
เธอเห็นข้อความบรรทัดเล็ก ๆ ในหัวข้อ “ประวัติความเป็นมา”
“ปี 1998 บริษัทยาหวายคังแปรรูปและก่อตั้งขึ้นจากโรงงานผลิตยาหมายเลขสามแห่งเดิมของเมืองหวยหยาง”
โรงงานผลิตยาหมายเลขสามแห่งเดิมของเมืองหวยหยาง
โรงงานผลิตยาหมายเลขสาม
เจียงถังเอนหลังพิงพนักเก้าอี้
ในบันทึกของคุณปู่มีรายละเอียดอย่างหนึ่ง ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยใส่ใจ
ในบันทึกเคยเอ่ยถึง “โรงงานสาม” อยู่ครั้งหนึ่ง หน้านั้นเขียนถึงเจียงหย่วนซาน พ่อของเธอ
ย้อนขึ้นไปสามชั่วคน ตระกูลเจียงไม่แตะเส้นชีพจรของคนเป็น แต่ผ่าเนื้อคนตาย
แพทย์แผนจีนกับนิติเวชศาสตร์ ว่ากันถึงที่สุดก็ล้วนเกี่ยวข้องกับชิ้นส่วนต่าง ๆ ของร่างกายมนุษย์
เจียงหย่วนซาน พ่อของเธอ ในตอนนั้นเป็นผู้มีอำนาจตัดสินใจในศูนย์ตรวจพิสูจน์ทางนิติเวชของสำนักงานตำรวจเมือง
บันทึกเขียนไว้ว่า ฤดูร้อนปีนั้นเจียงหย่วนซานรับชันสูตรศพหนึ่ง ศพนั้นเป็นพนักงานของโรงงานผลิตยาหมายเลขสาม
ข้อสรุปในตอนนั้นคือหัวใจวายเฉียบพลัน
แต่พ่อเคยพูดกับคุณปู่ว่า ชิ้นเนื้อจากอวัยวะภายในของคนคนนั้นมีปัญหา
ผลตรวจพิษวิทยาไม่ตรงกัน มีสารอัลคาลอยด์จากพืชที่ไม่ทราบชนิดตกค้างอยู่