เหล่าโจวหยิบกระเป๋าตรวจสถานที่เกิดเหตุออกมาจากลิ้นชัก เจียงถังหมุนฝาแก้วชานมให้แน่นแล้วสอดลงในช่องด้านข้างของกระเป๋าผ้าใบ
“จ้าวรุ่ย เหอกวงหมิง ตามมา” มู่เจิงเรียกอีกสองคน
ทั้งหมดห้าคน รวมมู่เจิงด้วย ใช้รถหนึ่งคัน
ออกเดินทาง
ไซต์ก่อสร้างบนถนนหย่งอันอยู่บริเวณชายขอบทางใต้ของเมือง แต่ก่อนตรงนี้เป็นแปลงผัก ครึ่งแรกของปีนี้ถูกเวนคืนไปแล้ว ตอนนี้ผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์กำลังก่อสร้างอาคารชุด
ตอนเจียงถังลงจากรถ เธอเห็นว่าบริเวณไซต์ก่อสร้างขึงแถบกั้นเขตไว้แล้ว
คนของฝ่ายก่อสร้างยืนอยู่ด้านนอก สูบบุหรี่กันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ
คนงานสองคนที่สวมเสื้อกั๊กสะท้อนแสงมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก—น่าจะเป็นคนที่ขุดพบกระดูก
สถานีตำรวจท้องที่มาถึงก่อนแล้ว ตำรวจหนุ่มคนหนึ่งยืนรออยู่ข้างแถบกั้นเขต
“หัวหน้ามู่” เขาวิ่งเข้ามาหา “ทางนี้ครับ”
ทุกคนเดินตามเข้าไป
พื้นดินในไซต์ก่อสร้างเป็นหลุมเป็นบ่อ เจียงถังเหยียบก้อนหินกรวด เดินได้อย่างมั่นคง
เหล่าโจวเดินอยู่ข้างหน้าเธอ หอบหายใจค่อนข้างหนัก ช่วงนี้ความดันโลหิตของเขาไม่ค่อยดี เดินเร็วไม่ไหว
“อยู่ตรงนั้นครับ” ตำรวจหนุ่มชี้ไปยังขอบหลุมขุดเบื้องหน้า
หลุมขุดลึกประมาณ 3 เมตร บนผนังหลุมฝั่งตะวันออกมีสิ่งสีขาวท่อนหนึ่งโผล่ออกมา
ตอนแรกคนงานนึกว่าเป็นรากไม้ พอใช้พลั่วขุดไปสองสามครั้งถึงรู้ว่าผิดปกติ—มันเป็นกระดูก
พวกเขาไม่กล้าขยับต่อ จึงโทรแจ้ง 110
มู่เจิงยืนมองลงไปในหลุมแวบหนึ่ง
“มีใครลงไปกี่คนแล้ว?”
“คนงานของฝ่ายก่อสร้างสองคนลงไปดูแวบหนึ่งแล้วก็ขึ้นมา หลังจากสถานีตำรวจมาถึงก็ห้ามไม่ให้ใครแตะต้องอีกครับ” ตำรวจหนุ่มตอบ
มู่เจิงพยักหน้า “เหอกวงหมิง ถ่ายภาพและกำหนดตำแหน่งก่อน ถ่ายเสร็จแล้ว เหล่าโจวกับเจียงถังค่อยลงไปดู”