หลังรถขึ้นทางด่วนแล้ว สภาพถนนก็ดีกว่าที่คิดไว้หน่อย
หลี่เชียนนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่เบาะข้างคนขับ พออ่านไปได้สิบกว่าหน้าก็ปิดหนังสือ แล้วหันมามองหลิวซวน
เธอเห็นหลิวซวนจับพวงมาลัย ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย กะพริบตาแต่ละครั้งห่างกว่าปกติ เห็นได้ชัดว่าพักผ่อนไม่พอ
เธอเก็บหนังสือในมือลงกระเป๋า ไม่ได้พูดอะไร แล้วหันกลับไปมองถนนข้างหน้า
พอถึงปั๊มน้ำมันแห่งแรก หลิวซวนก็จอดรถลงไปเข้าห้องน้ำ
หลี่เชียนลงจากรถ เดินอ้อมไปทางฝั่งคนขับ เปิดประตูหลังแล้วเข้าไปนั่ง
พอหลิวซวนกลับมา เธอก็คุกเข่าบนเบาะจากด้านหลัง โน้มตัวเข้าหาเบาะคนขับ วางมือทั้งสองข้างลงบนไหล่ของเขา แล้วใช้นิ้วหาตำแหน่งตรงท้ายทอย นิ้วโป้งกดลงบนจุดข้างกระดูกสันหลังบริเวณคอ ก่อนเริ่มนวดวนเป็นวงทีละรอบ
หลิวซวนชะงักไปนิดหนึ่ง จากนั้นก็ผ่อนคลายทั้งตัว เอนพิงพนักพิง ความรู้สึกปวดตึงสบาย ๆ แผ่ขึ้นมาตอนกล้ามเนื้อคอถูกเธอกดคลาย “ฝีมือนวดดีนี่ เคยทำงานพิเศษแบบนี้ด้วยเหรอ?”
นิ้วของหลี่เชียนยังคงนวดต่อ นิ้วโป้งไล่กดลงมาตามแนวไหล่และคอ น้ำหนักพอดีกับจุดที่ปวดตึง ไม่หนักไม่เบา
“ก่อนหน้านี้ฉันเคยนวดรักษาให้แม่ แกนอนติดเตียงอยู่นาน ฉันเลยไปเรียนการนวดมานิดหน่อย ลองดูว่าจะช่วยให้อาการดีขึ้นได้ไหม...ว่าแต่ ทำไมนายถึงพูดว่า ‘ด้วย’ ล่ะ?”
“อ้อ ไม่มีอะไร!”
หลิวซวนตอบกลับไป รู้สึกถึงปลายนิ้วของเธอที่เลื่อนผ่านกล้ามเนื้อเหนือสะบัก ความอบอุ่นแผ่ซ่านขึ้นมาระลอกแล้วระลอกเล่า