ภายในบาร์ หลินซานฉีกำลังคุยเล่นกับเพื่อนหลายคน โดยมีเจียงเสี่ยวซีเป็นหัวข้อสนทนาหลัก
“มีใครรู้จักสาวน้อยคนนี้ไหม? คุณหนูบ้านไหนกัน ถึงได้เก่งขนาดนี้?” มีคนถาม
“คงไม่ใช่คนเมืองโม่ตูหรอก ถ้าในแวดวงเรามีคุณหนูไฮโซสวยขนาดนี้ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาไม่มีทางที่คนจะไม่พูดถึงเลยสักนิด”
“งั้นเป็นคนเจียงเจ้อหรือเปล่า? จางเอ้อร์ นายพอจะรู้จักไหม?”
จางเฮ่อชีนั่งไถมือถืออยู่บนโซฟาโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้า “เจียงเจ้อไม่มีคนนี้”
“หรือจะเป็นคนเมืองหลวง ไม่ก็แถบกว่างเซิน? เส้นสายไม่ธรรมดาจริง ๆ ในอินเทอร์เน็ตไม่มีภาพของเธอหลงเหลืออยู่เลยสักนิด ไม่รู้ว่าฝั่งนั้นทำได้ยังไง เก็บกวาดได้เกลี้ยงมาก”
“ฉันว่านายพูดเกินไปหน่อยหรือเปล่า คนมีเส้นสายอาจไม่ใช่เธอก็ได้ อาจเป็นเจ้านายที่อยู่เบื้องหลังเธอก็ได้ พวกเราไม่เคยได้ยินชื่อคนนี้ บางทีเธออาจไม่ใช่คุณหนูไฮโซ แต่อาจเป็นนกน้อยในกรงทองของผู้มีอิทธิพลบ้านไหนก็ได้?”
มีคนเสนอความเป็นไปได้อีกแบบ
“ไม่มีทางเด็ดขาด!”
เสียงสองเสียงดังขึ้นพร้อมกัน
คนหนึ่งคือหลินซานฉีที่กำลังคลอเคลียกับหนุ่มหล่อข้างกาย ส่วนอีกคนคือจางเฮ่อชีที่เอาแต่หมกมุ่นกับการไถมือถือ
สายตาของฟู่เจวี๋ยเหลยกวาดไปมาระหว่างทั้งสอง “แปลกแล้ว พวกนายสองคนแปลกมาก รู้จักสาวน้อยคนนี้กันใช่ไหม?”