ก่วนเสี่ยวเสี่ยวก้าวเข้าไปสองก้าว บังอีกฝ่ายไว้ด้านหลัง ก่อนหันไปมองหลิวซินแล้วพูดว่า “ดูแลผู้ชายของเธอให้ดี”
ใบหน้าหลิวซินแดงก่ำ เธอถลึงตามองผู้ชายคนนั้น ท่าทางแทบจะร้องไห้อยู่แล้ว
ก่วนเสี่ยวเสี่ยวเข้าใจทันที อีกฝ่ายก็แค่สาวน้อยเพิ่งเข้าสู่สังคม ยังไม่มีประสบการณ์อะไรเลย เธอไม่จำเป็นต้องโกรธเพราะเรื่องนี้จริง ๆ
ความขุ่นเคืองที่สะสมมาตลอดหลายวันพลันสลายไปเหมือนหมอกควันถูกลมพัดกระจาย นับจากนี้ โลกของเธอมีแต่ทะเลสีคราม ท้องฟ้าสดใสไร้เมฆ
ตลอดช่วงเช้าที่แอลวี เจียงเสี่ยวซีใช้เงินไป 1.53 ล้าน จนได้เป็นวิค แถมยังได้กินมื้อกลางวันฟรีที่อร่อยมาก บะหมี่ไข่ปูสดสุด ๆ ไข่ปูอัดแน่นเต็มชาม ชวนให้เจียงเสี่ยวซีอยากกินปูตัวใหญ่ขึ้นมาเลย
ผู้จัดการร้านพูดถ่อมตัวไปหน่อย นี่เรียกว่าอาหารจานด่วนตรงไหนกัน?
นอกจากบะหมี่ไข่ปู ยังมีเซิงเจียนร้านเก่าแก่แท้ ๆ ซูชิ น้ำผลไม้คั้นสด แถมยังมีขนมกับคุกกี้สำหรับจิบน้ำชายามบ่ายด้วย เรียกได้ว่าจัดเต็มมาก
พอไม่มีคนนอก ก่วนเสี่ยวเสี่ยวก็แทบจะนอนแผ่อยู่บนโซฟา “วันนี้ฉันได้อาศัยบารมีเธอจริง ๆ ไม่คิดเลยว่าสักวันจะได้นั่งกินมื้อกลางวันฟรีกับลูกค้าในห้องรับรองวีไอพี!”
ปริมาณที่ก่วนเสี่ยวเสี่ยวกับเฉินเมิ่งกินรวมกัน ยังเท่ากับที่เจียงเสี่ยวซีกินคนเดียวเลย
ดีที่ผู้จัดการร้านสั่งอาหารมาเผื่อไว้เยอะ ไม่อย่างนั้นกินไม่อิ่มคงน่าอึดอัดแย่
ก่วนเสี่ยวเสี่ยวเห็นจนชินแล้ว ส่วนเฉินเมิ่งได้เห็นความจุของท้องเธออีกครั้ง ก็ยังอดอึ้งไม่ได้
“ตกใจมากใช่ไหม เสี่ยวซีกินเยอะขนาดนั้น แต่ยังผอมอยู่?”