เจียงเสี่ยวซีสวมเสื้อถักปักลายฉลุสีขาวกับกางเกงขายาวสีเดียวกัน และรองเท้าแตะส้นหนาสีทองเข้ม ชุดนี้ทำให้ส่วนสูง 168 เซนติเมตรของเธอดูเหมือนเพิ่มขึ้นเป็น 173 เซนติเมตร
เสื้อผ้าชุดนี้ตัดเย็บได้เนี้ยบสุด ๆ เผยให้เห็นเอวบางและเรียวขายาวตรงของเจียงเสี่ยวซี สไตล์ออกแนวสบาย ๆ แต่ก็มีดีไซน์เก๋ ตอบโจทย์การสวมใส่ในชีวิตประจำวัน
จางเฮ่อชีมองหญิงสาวบนหน้าจอ ใบหน้าสวยหวาน ลักยิ้มจาง ๆ ดวงตาหยีโค้งน้อย ๆ เส้นผมที่ดูราวกับเปล่งประกายอยู่ใต้แสงไฟ ทุกอย่างล้วนเผยให้เห็นพลังชีวิตที่เปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้น สดใส และรักชีวิต
ทำให้เขาเผลอใจลอยไปชั่วขณะ
“ถ่ายเสร็จหรือยัง?” เจียงเสี่ยวซีเดินเข้ามา
“ดูสิ พอใจไหม?”
จางเฮ่อชีขยับนิ้วอย่างรวดเร็ว ส่งรูปนี้ให้ตัวเองทางวีแชตทันที จากนั้นก็รีบลบข้อความทิ้ง
ทุกอย่างราบรื่นลื่นไหลเป็นอย่างดี
เจียงเสี่ยวซีก็พอใจกับรูปนี้มากเช่นกัน เป็นอีกหนึ่งภาพชีวิตที่ถ่ายออกมาได้สวย
“ช่างภาพมือหนึ่ง!”
จางเฮ่อชียิ้มบาง ๆ อย่างอารมณ์ดีและภูมิใจ “แน่นอนอยู่แล้ว”
เจียงเสี่ยวซีรีบเข้าไปในห้องแต่งตัว เหลือชุดสุดท้ายแล้ว ช่างภาพฝีมือดีขนาดนี้จะปล่อยให้เสียเปล่าได้ยังไง
จางเฮ่อชีอดทนมาก ยืนรอเธอออกมาอยู่ข้าง ๆ
หวังหย่าที่ได้สติกลับมาเริ่มอิจฉาจนแทบคลั่ง ทำไมกัน?
เจียงเสี่ยวซีมีดีอะไรถึงได้คุณชายหล่อรวยแบบนี้มาสนใจ?
ก็แค่คนที่มาจากเมืองเล็ก ๆ แล้วมาสู้ชีวิตในเมืองโม่ตู ทำไมถึงได้ข่มเธอไปเสียทุกเรื่อง?
หวังหย่าเดินเข้าไปอย่างมั่นใจ หยิบมือถือออกมา “หนุ่มหล่อ แอดวีแชตกันหน่อยไหม?”