เงิน 1,420,000 หยวนแลกมากับถุงชอปปิงกองพะเนิน เธอคนเดียวคงหิ้วกลับไปหมดลำบากไม่น้อย
หลินซานฉีคุ้นเคยกับสถานการณ์แบบนี้ดี “เธอพักอยู่ชั้นบนที่โรงแรมริทซ์-คาร์ลตัน ทางนี้น่าจะมีบริการส่งของนะ”
โจวโจวรีบตอบ “ได้แน่นอนค่ะ”
เจียงเสี่ยวซีพอใจ จึงแจ้งที่อยู่ไว้ทันที พร้อมติดต่อพ่อบ้านประจำห้องพัก ส่วนที่เหลือพ่อบ้านจะจัดการประสานงานให้เรียบร้อย เธอไม่ต้องกังวลอะไรเลย
ในวินาทีนั้นเอง เธอก็เข้าใจขึ้นมาว่าค่าห้องพักราคาแพงลิบลิ่วมีข้อดีพ่วงมาด้วย
เธอแค่สนุกกับความสุขจากการใช้เงิน ส่วนเรื่องอื่นก็มีคนคอยจัดการให้โดยเฉพาะ
โจวโจวตื่นเต้นจนแทบเก็บอาการไม่อยู่ เธอได้กระเป๋าวิคใบแรกในชีวิตมาแล้ว นับว่าเปิดฉากการทำงานได้อย่างเต็มตัว
จนกระทั่งเจียงเสี่ยวซีจากไป หวังหย่ากับหัวเจียวก็ยังตั้งสติไม่กลับมา
ทั้งที่เมื่อครึ่งเดือนก่อน ผู้หญิงคนนี้ยังอยู่ในระดับเดียวกับพวกเธอด้วยซ้ำ แถมยังด้อยกว่าเธอมากอีกต่างหาก
ถูกให้ออกจากงาน แถมหางานใหม่ไม่ได้ แล้วทำไมพริบตาเดียวถึงเข้าไปพักในโรงแรมหรูระดับท็อป ใช้เงิน 1,420,000 หยวนโดยไม่กะพริบตาได้ล่ะ
นี่มันพลิกผันเกินคาดอะไรขนาดนี้ เจียงเสี่ยวซีไปโชคดีมาจากไหนกัน
ความอิจฉาในแววตาของทั้งสองแทบเอ่อล้นออกมาเป็นรูปธรรม ส่วนหวังหย่านอกจากอิจฉาแล้ว ยังรู้สึกกระอักกระอ่วนมากกว่าใคร โดนตบหน้ากลางวงแบบนี้ เจ็บหน้าเหลือเกิน แถมยังน่าอับอายสุด ๆ
หลังจากนั้นหลินซานฉีก็แวะไปรับกระเป๋าที่แอร์เมส เจียงเสี่ยวซีได้ประจักษ์กับกฎซื้อของพ่วงสุดโหดของแบรนด์นี้เป็นครั้งแรก