“ผู้จัดการหวัง อย่าปิดบังกันเลยครับ ผมรับปากคุณเจียงไว้แล้วว่าที่นี่มีข้อมูลโครงการครบทุกอย่าง คุณเป็นนายหน้าขายอสังหาริมทรัพย์ที่มีข้อมูลโครงการบ้านหรูในเมืองโม่ตูครบถ้วนที่สุด”
จางเฮ่อชีซึ่งเงียบมาตลอดเอ่ยแทรกขึ้นมา น้ำเสียงฟังดูเรียบเฉย แต่คำพูดกลับหนักแน่นไม่น้อย
“ห้องชุดขนาดใหญ่ที่สุดในเมืองโม่ตูมีพื้นที่ 2,400 ตารางเมตร เป็นหน้าต่างกระจกโค้งชมวิวเหมือนกัน มองเห็นเดอะบันด์กับแม่น้ำหวงผู่ได้จากมุมสูง”
“แบ่งพื้นที่ใช้สอยได้หลากหลาย ทั้งห้องหนังสือ ห้องประชุม ห้องรับรอง พื้นที่จัดแสดงของสะสม โซนออกกำลังกาย โซนดูหนังฟังเพลง และโซนอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์”
“ผังภายในปรับเปลี่ยนได้ตามความชอบของเจ้าของบ้าน”
“ที่สำคัญ ห้องแบบนี้หายากมาก มีแค่ 13 ยูนิต ขายไปหนึ่งก็เหลือน้อยลงหนึ่ง ตอนนี้ห้องชุดสองชั้นแบบดูเพล็กซ์ที่อยู่สูงสุดขายหมดแล้ว เหลือเพียง 11 ยูนิต”
“ถ้าคุณเจียงสนใจ รีบตัดสินใจจองไว้จะดีกว่าครับ ห้องแบบหรูหราและหายากขนาดนี้ เศรษฐีหลายคนชอบกันมาก”
เจียงเสี่ยวซีตะลึงกับพื้นที่ 2,400 ตารางเมตร
คิดถึงตอนนั้น ห้องเช่าที่เธอแชร์กับคนอื่นมีพื้นที่แค่ 20 ตารางเมตรเอง
“ไปดูก่อนเถอะ”
เจียงเสี่ยวซีเริ่มสนใจขึ้นมาแล้ว
หวังสือย่อมตอบตกลงทุกอย่างอยู่แล้ว นี่คือลูกค้ารายใหญ่ ถ้าปิดการขายได้ ค่าคอมมิชชันที่เขาได้ก็พอจะซื้อรถหรูสักคันเลย!
ระหว่างทาง หวังสือพูดไม่หยุด คอยแนะนำข้อมูลโครงการ บริการของนิติบุคคล สังคมของผู้อยู่อาศัย เพื่อนบ้านที่มีสินทรัพย์สูง และเรื่องอื่น ๆ อีกมากมาย
ช่วงนี้เจียงเสี่ยวซีดูคลิปสั้นที่นายหน้าอสังหาริมทรัพย์ลงไว้ไม่น้อย คำพูดแนะนำโครงการแบบนี้เธอฟังมาจนชิน ศัพท์ที่เกี่ยวข้องบางคำก็พอเข้าใจได้อยู่แล้ว
