“มองอะไรแบบนั้น?” เสิ่นเยว่เห็นแล้วก็อดขำไม่ได้
“หัวหน้า พูดมาตามตรงนะ มีญาติทำงานอยู่ที่นี่หรือเปล่า?” เจียงเสี่ยวซีเดา
“ไม่มีนะ บ้านฉันแทบทุกคนทำงานเป็นพ่อบ้านกันหมด” เสิ่นเยว่ตอบ
“แล้วทำไมจางเซิ่งเจี๋ยถึงโดนจับเข้าคุกง่าย ๆ แบบนั้นล่ะ? เขากร่างขนาดนั้น ครอบครัวเขาในหางโจวน่าจะมีอิทธิพลไม่น้อยนี่ แค่จ่ายค่าปรับแล้วพาตัวกลับไปก็น่าจะทำได้ง่าย ๆ ไม่ใช่เหรอ?”
เจียงเสี่ยวซีไม่ค่อยเข้าใจ
“พูดถึงเรื่องนี้ ฉันยิ่งสงสัยเข้าไปใหญ่ เธอกับจางเฮ่อชีเป็นอะไรกัน? รู้สึกว่าเขาดูเกรงใจเธอมากเลยนะ” เสิ่นเยว่ถาม
เจียงเสี่ยวซีใช้เวลาสองนาทีเล่าเรื่องที่ได้รู้จักกันช่วงสั้น ๆ ให้ฟังอย่างละเอียด
เสิ่นเยว่ทำหน้าจริงจังแล้วกำชับว่า “ต่อไปเธอต้องอยู่ห่างจากจางเฮ่อชีหน่อยนะ ผู้ชายคนนี้ขึ้นชื่อว่าเจ้าชู้ ผู้หญิงข้างกายไม่เคยซ้ำหน้าเลย ทั้งนางแบบ เน็ตไอดอล ดารา มีหมด”
“อย่าเห็นว่าเขาหน้าตาดีแล้วไปชอบเข้าล่ะ ผู้ชายคนนี้เปลี่ยนแฟนช้าที่สุดก็ยังไม่เกิน 3 เดือน”
เจียงเสี่ยวซีรีบปฏิเสธ “วางใจได้ ๆ ถึงฉันจะชอบมองคนหน้าตาดี แต่ก็ไม่มีทางชอบผู้ชายอย่างคุณชายจางรองหรอก”
“อ้อ ไม่สิ ตอนนี้ฉันต้องตั้งใจใช้ชีวิตให้มีความสุข ช่วงสั้น ๆ นี้ไม่มีทางคิดหาแฟนแน่นอน!”
ชีวิตที่มีความสุขขนาดนี้ เธอยังใช้ไม่คุ้มเลย
โลกกว้างใหญ่ขนาดนี้ เธอยังไม่ได้ออกไปดูให้ทั่วเลย!
เรื่องผู้ชายอะไรนั่น ไว้ทีหลังแล้วกัน