เมื่อรู้ว่าเจี่ยงหู่กำลังตามล่ากู้หนิง เย่เฉินก็พุ่งทะยานไปทางคลองเมืองด้านตะวันออกเฉียงเหนืออย่างบ้าคลั่ง
เจี่ยเค่อหู่ เหอเทา และกำลังจากทุกฝ่าย ต่างไม่กล้าลังเลแม้แต่น้อย เร่งเข้าไปช่วยเหลืออย่างสุดกำลัง
แต่น้ำไกลดับไฟใกล้ไม่ได้ ในตอนนี้กู้หนิงและบอดี้การ์ดสองคนของเธอ กำลังขับรถบุโรทั่งคันหนึ่ง ภายใต้การขนาบของรถออฟโรดใหญ่กว่าสิบคันจากสมาคมเสือดำ ซึ่งกำลังถูกบีบจนเกือบถึงทางตัน
"คุณหนู ข้างหน้าเป็นคลองเมืองแล้ว ไม่มีทางไปต่อ!"
ในกระจกหลัง รถของสมาคมเสือดำกำลังพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว คนขับเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
ท่ามกลางสถานการณ์คับขันเช่นนี้ ใบหน้าของกู้หนิงกลับไม่มีความตื่นตระหนกมากนัก
เธอกวาดสายตาสำรวจสภาพพื้นที่โดยรอบอย่างรวดเร็ว พบว่ามีตึกร้างราก่อสร้างค้างอยู่ไม่ไกล จึงรีบตัดสินใจทันที
"ทิ้งรถแล้วไปที่ตึกร้างนั่น บอดีการ์ดสองคนใช้จุดนั้นเป็นที่ตั้งรับ ดูแล้วน่าจะถ่วงเวลาจนกว่าการช่วยเหลือจะมาถึง"
ก่อนหน้านี้ไม่นาน เธอได้โทรเรียกหน่วยรักษาความสงบของเจียงเฉิงและตระกูลกู้ไปแล้ว
"ดี ทำตามที่คุณหนูบอก!"
บอดี้การ์ดหญิงคล่องแคล่วที่รวบผมหางม้า ถีบประตูรถให้เปิดออก พลิกตัวกลิ้งลงจากรถ
จากนั้นนางก็ช่วยพยุงกู้หนิงลงมา ประคองวิ่งไปยังตึกร้าง
"ตามไปเร็ว อย่าให้นังนั่นหนีไปได้!"
ริมคลองเมืองมีเพียงสะพานคนเดินเท่านั้น รถข้ามไปไม่ได้ เมื่อพวกสมาคมเสือดำเห็นดังนั้น ก็รีบลงจากรถแล้วออกไล่ตามอย่างบ้าคลั่ง
โชคดีที่กู้หนิงทั้งสี่วิ่งได้เร็ว จึงเข้าไปในตึกร้างได้ก่อน
เมื่อเห็นเงาผู้คนมากมายเต็มพื้นที่เบื้องล่าง กู้หนิงก็ขมวดคิ้วแน่น
เธอรู้ดีว่าการแต่งงานกับเย่เฉินนั้นเสี่ยงอย่างมาก ตัวเองจะออกนอกบ้านเมื่อไหร่ก็ต้องพาบอดี้การ์ดไปด้วยเสมอ