ลู่เยวียนสีหน้าไม่เปลี่ยน “สิ่งใดหรือ”
ไม่นานนัก ของก็ถูกนำขึ้นมา
ภายในกล่องลงยาประดับลายทองบรรจุเม็ดยาหอมเล็ก ๆ สิบกว่าเม็ด กลมมนประณีต ทุกเม็ดมีขนาดเท่ากัน ผิวด้านนอกยังเคลือบแผ่นทองคำบาง ๆ ไว้ชั้นหนึ่ง เมื่อกระทบแสงก็เปล่งประกายหรูหรา
เจียงจือก้าวเข้าไป ใช้มือพัดกลิ่นเข้าหาตน แววตาพลันสว่างวาบ
เป็นมันจริง ๆ กลิ่นเดียวกับที่นางได้กลิ่นนอกห้องกรรมฐานในคืนนั้นไม่มีผิด!
นางพยักหน้าให้ลู่เยวียน
ลู่เยวียนหยิบเม็ดหนึ่งขึ้นมาด้วย วางไว้ตรงปลายจมูกแล้วสูดดมเบา ๆ กลิ่นหอมเข้มข้นเจือความหวานบางเบา ชวนให้ใจไหวหวั่น ปากแห้งคอแห้ง
สีหน้าเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย “นี่คือ...”
เจ้าของร้านนางฝู่เผยรอยยิ้มอย่างคนรู้ทัน “เป็นสิ่งที่คุณชายต้องการนั่นแหละเจ้าค่ะ”
“สิ่งนี้มีชื่อว่าฉี่หลัวเซียง ธรรมเนียมของแดนซีเหนือเปิดกว้าง คู่รักหนุ่มสาวหรือคู่สามีภรรยาที่เพิ่งแต่งงานกันมักจุดเครื่องหอมนี้ก่อนร่วมรัก เพื่อช่วยปลุกเร้าอารมณ์และร่วมแดนรักกันอย่างหวานชื่น”
“ข้าเดาว่าพวกท่านทั้งสองเพิ่งแต่งงานกันได้ไม่นาน จึงยังเก้อเขินยามร่วมเตียง สิ่งนี้ช่วยกระชับความสัมพันธ์ได้ดีที่สุด ทำให้คู่รักประสานเป็นหนึ่ง เคล้าคลอพะเน้าพะนอรักใคร่กันไม่รู้คลาย”
เจ้าของร้านนางฝู่โน้มตัวเข้ามาใกล้อย่างลึกลับ “แต่เครื่องหอมนี้มีฤทธิ์แรงและออกฤทธิ์ยาวนาน แต่ละครั้งใช้ได้ไม่เกินหนึ่งเม็ด มิฉะนั้นฮูหยินของท่านจะทนไม่ไหว ทั้งยังส่งผลเสียต่อทายาทด้วย จำไว้ให้ดีนะเจ้าคะ”
ถ้อยคำของนางช่างโจ่งแจ้งนัก แม้ลู่เยวียนจะพบเห็นโลกกว้างและมีจิตใจสุขุมเพียงใด ปลายนิ้วที่คีบเม็ดยาหอมอยู่ก็ยังอดเกร็งขึ้นเล็กน้อยไม่ได้