บัตรใบนั้นวางอยู่บนโต๊ะอ่านหนังสือตลอดทั้งคืน
บัตรสีดำ มุมขวาล่างพิมพ์คำว่า “บัตรเสริม” ด้วยตัวอักษรสีทอง วางทับอยู่ข้างกองข้อสอบคณิตศาสตร์ ฉู่หยุนจือไม่ได้แตะต้องมันเลย กว่าจะทำโจทย์ข้อใหญ่ข้อสุดท้ายเสร็จ ปิดไฟแล้วเอนตัวลงนอนก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว
กลางดึก อาการปวดท้องอย่างรุนแรงพลันจู่โจม เธอสะดุ้งตื่นจากฝัน เหงื่อเย็นซึมขึ้นเต็มหน้าผากในพริบตา ท้องบีบรัดเป็นระลอก ความปวดบิดเกลียวไม่หยุดหย่อน เธองอตัว กดมือแน่นลงบนท้องส่วนบน
ความเจ็บปวดไล่ขึ้นไปตามซี่โครงจนถึงแผ่นหลัง หัวใจก็พลอยกระวนกระวาย เต้นรัวไม่เป็นจังหวะ
มื้อเย็นเธอกินปลาในน้ำมันพริกไปแค่สองคำ แต่ก็ยังหนีไม่พ้น
เธอคลำหาขวดยาบนโต๊ะข้างเตียงในความมืด ในขวดเหลือยาอยู่เพียงสองเม็ด เธอเทออกมาหนึ่งเม็ดใส่ปาก ก่อนจะนึกได้ว่าแก้วน้ำว่างเปล่า
ห้องของเธออยู่ชั้นหนึ่ง เดิมเป็นห้องพักคนรับใช้ อยู่ไม่ไกลจากห้องครัว
เธอกัดฟันพยุงตัวขึ้น แล้วค่อย ๆ ขยับตัวไปบนรถเข็น ขาทั้งสองข้างไร้ความรู้สึก จึงทำได้เพียงใช้แขนลากตัวขึ้นไป ระหว่างขยับได้ครึ่งทาง ท้องก็บิดเกร็งขึ้นมาอีกครั้ง มือเธออ่อนแรง ร่างครึ่งหนึ่งเอนไปพาดอยู่บนที่วางแขน กว่าจะหายใจได้ทั่วท้องก็ผ่านไปพักใหญ่ ยาละลายอยู่บนลิ้น ขมจนฝาดคอ
ทางเดินมืดสนิท เธอไม่ได้เปิดไฟดวงใหญ่ เพียงเข็นรถเข็นช้า ๆ ไปทางห้องครัว เสียงล้อบดไปบนพื้นไม้ดังก้องชัดเจนเป็นพิเศษในบ้านอันว่างเปล่า ตู้กดน้ำตั้งอยู่บนเคาน์เตอร์ สูงกว่าระดับสายตาของเธอขณะนั่ง เธอยกแก้วขึ้นและเหยียดแขนไปรอง น้ำร้อนกระเซ็นลวกหลังมือ เธอสะดุ้งหดมือ แต่ไม่กล้าปล่อยแก้ว
หลังรองน้ำได้ครึ่งแก้ว เธอกลืนยาลงในห้องครัว แล้วกอดแก้วนั่งนิ่งอยู่นาน