บทที่ 5 ยกเลิกสารภาพรัก

บทที่ 5 ยกเลิกสารภาพรัก

"เรื่องอะไรสำคัญกว่าฉันรึไง? นายเลื่อนไม่มา แล้วจะให้ฉันทำยังไง?"

ซูหว่านจู่ ๆ ก็ขึ้นเสียงสูง เสียงแหลมเสียดแก้วหู

"หว่านหว่าน เธออยากได้อะไรชดเชย ฉันให้เธอได้หมด อย่าโกรธเลยนะ"

เดิมทีซูหว่านไม่ได้ใส่ใจ ไอ้หมาตามเลียอย่างโจวซุยอัน พอให้โอกาสเขาแล้ว เขาจะไม่เห็นความสำคัญได้ยังไง?

แต่ยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกแปลก ๆ เธอย้อนถามด้วยน้ำเสียงเหลือเชื่อ: "โจวซุยอัน นายพูดจริงเหรอ?"

"..."

"โจวซุยอัน ฉันให้โอกาสนาย แต่นายไม่เอา? ในเมื่อเป็นอย่างนี้ ต่อไปก็อย่ามายุ่งกับฉันอีก"

"ไม่ใช่อย่างนั้นนะหว่านหว่าน ฉัน..."

"ฉันไม่เอาเงินชดเชยของนาย โอกาสมีแค่ครั้งเดียว นายก็ดูเองแล้วกัน"

"ฉัน..."

โจวซุยอันยังจะอธิบายต่อ แต่อีกฝ่ายก็วางสายไปอย่างหมดความอดทนแล้ว

นิ้วมือของโจวซุยอันยกขึ้นกดขมับอย่างอ่อนแรง

คงเป็นเพราะสายเลือดเดียวกันส่งผลทางใจ

อยู่ ๆ เขากลับรู้สึกเชื่อในสิ่งที่ผู้เป็นน้องสาวพูดขึ้นมาบ้างเล็กน้อย

ถ้าเป็นเพราะเขาทำให้น้องสาวต้องพลอยได้รับเคราะห์ เขาตายร้อยครั้งก็ไม่สมควรได้รับการให้อภัย

โจวซุยซุยมองท่าทีกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของเขา มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย กลายเป็นรอยยิ้มเย็น

"ก็ไปสิ ทำไมไม่ไปล่ะ? ไม่กลัวตัวเองต้องมานั่งเสียใจทีหลังรึไง?"

โจวซุยอันรู้สึกราวกับมีอะไรมาจุกที่ลำคอ: "..."

เธอก็ไม่ได้ให้โอกาสฉันได้เสียใจเลยนี่!

ทั้งหมดก็เป็นความผิดของเจียงจงเยี่ยนเจ้าปัญหานั่น

โจวซุยอันรู้สึกลังเลใจไปหมด สุดท้ายก็นึกขึ้นได้ถึงจุดสำคัญ

ทำไมคน ๆ นั้นถึงได้น่ารำคาญนัก จะไปที่ไหนก็เจอแต่เขา?

-

สถานที่จัดงานสารภาพรัก ห้องแต่งตัว

ซูหว่านวางสายด้วยความโกรธ พลันก็ตื่นตระหนกขึ้นมา

ข้าง ๆ เธอนั่งหญิงวัยกลางคนรูปร่างอ้วนท้วนกลมกลึงคนหนึ่ง ในแววตาฉายแววเจ้าเล่ห์หลักแหลม

"หว่านหว่าน คุณชายโจวว่ายังไงบ้าง?"

ซูหว่านเต็มไปด้วยสีหน้าไม่พอใจ "เขามีธุระด่วน ต้องผิดนัด"

เมื่อได้ยินดังนั้น หวังเจินผู้จัดการส่วนตัวก็ชะงักไปครู่หนึ่ง หลังจากนั้นก็ยิ้มออกมาอย่างเหยียดหยาม ราวกับได้ยินเรื่องตลกอะไรที่น่าขำ

"เขาจะไม่มา? เป็นไปได้ยังไง? เขาตามติดหนูไม่ห่างอย่างกับสุนัข วันสำคัญขนาดนี้เขาจะไม่มา? หนูล้อฉันเล่นรึเปล่า? วันนี้วันโกหกเหรอ?"

ฟังคำนี้แล้ว ซูหว่านก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาเล็กน้อย คิ้วได้รูปเลิกขึ้นอย่างหยิ่งผยอง

"คุณพูดถูก เขาไม่มีทางไม่กล้ามา แน่นอนว่าต้องมีเซอร์ไพรส์ให้ฉันแน่ เมื่อกี้เขาทำเอาฉันตกใจ ฮึ ถึงจะเป็นเซอร์ไพรส์ คราวนี้ฉันก็จะไม่ให้อภัยเขาง่าย ๆ หรอก"

"ใช่ ๆ อย่าเพิ่งให้อภัยเขาง่าย ๆ ล่ะ ไปกันเถอะ ไปรอกันได้แล้ว จำไว้ด้วยนะ อีกเดี๋ยวต้องทำตัวน่าสงสาร ถือโอกาสช่วงนี้ที่กระแสกำลังมา หนูได้ดังแน่นอน"

"แน่นอนอยู่แล้ว"

ทั้งสองเดินไปทางสถานที่ถ่ายทอดสด พลางพูดคุยหัวเราะกันไปตามทาง หาได้สนใจเลยแม้แต่น้อยว่าการกระทำเช่นนี้จะนำพาผลลัพธ์เช่นใดมาสู่โจวซุยอัน

ทว่า ครึ่งชั่วโมงผ่านไป ซูหว่านรอแล้วรอเล่าก็ไม่เห็นโจวซุยอันโผล่มา

บรรดาผู้สื่อข่าวรอบ ๆ เริ่มขยับตัวกันงุ่นง่าน

"คุณชายโจวยังไม่มาอีกเหรอ?"

"นี่มันเกิดอะไรขึ้น?"

"ทุกคนดูนี่เร็ว คุณชายโจวให้คนส่งข้อความมาแล้ว"

"อะไรนะ? งานสารภาพรักถูกยกเลิก ครั้งหน้าถึงจะแจ้งให้ทุกคนทราบอีกที ยังจะชดเชยค่าจ้างให้ทุกคนเป็นสิบเท่า"

"คุณชายโจวนี่ก็ใจกว้างอยู่นะ เขาไม่ได้เต็มอกเต็มใจอยากเป็นหมาตามเลียของซูหว่านเหรอ? ถึงกับผิดนัดได้?"

"พวกนายไม่ได้อ่านผิดหรอก ช่างเขาเถอะ ตราบใดที่ได้เงินก็พอแล้ว ความรัก ๆ ใคร่ ๆ ระหว่างดารากับคุณชายเศรษฐีพวกนี้มันเกี่ยวอะไรกับพวกเราคนยากคนจนอย่างวัวอย่างม้าด้วย?"

"มีเหตุผล ไป ๆ คราวหน้ายังจะได้เงินอีกสักก้อน ฮ่า ๆ"

เมื่อเห็นว่าผู้สื่อข่าวพากันเก็บของเตรียมจะกลับกันอย่างนั้น ซูหว่านก็ตื่นตระหนกขึ้นมาจริง ๆ

เธอเปลี่ยนจากท่าทีที่เคยสุขุมเยือกเย็นและวางท่าเหนือกว่าคนอื่น ลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วตะโกนว่า: "หยุดนะ ใครอนุญาตให้พวกคุณกลับ?"

มีผู้สื่อข่าวคนหนึ่งทำหน้างุนงงงวย "คุณซูครับ คุณชายโจวมีธุระมาจริง ๆ ไม่ได้ แล้วพวกเราจะยังรออยู่ที่นี่ไปทำไม?"

"ใครบอกว่าเขาไม่มา? เขาแค่อยากจะให้เซอร์ไพรส์ฉันต่างหาก"

"ยังจะเป็นเซอร์ไพรส์อีกเหรอ? พวกเราทุกคนได้รับข้อความแล้วนะ เขาไม่ได้บอกคุณเหรอ?"

"ฉัน..."

ซูหว่านเสียงแข็งทื่อไปทันที

นี่มันหมายความว่าที่โจวซุยอันพูดมาเป็นความจริง จู่ ๆ เขาก็ไม่มาจริง ๆ

และในตอนนี้ โลกออนไลน์ก็ระเบิดตูมตามไปสนั่นหวั่นไหว

#โจวซุยอันถ่ายทอดสดทั่วโลกแล้วเบี้ยว#

#สถานที่สารภาพรักของลูกชายมหาเศรษฐีเกิดเหตุผิดพลาดครั้งใหญ่#

สองหัวข้อนี้พุ่งตรงขึ้นสู่อันดับหนึ่งของหัวข้อยอดนิยมในทันที จำนวนผู้เข้าชมห้องถ่ายทอดสดทะลุสิบล้านคน มีแต่ชาวเน็ตที่รอดูเรื่องตลก

บรรดาแฟนคลับของซูหว่านเริ่มแตกคอกันเอง ผู้ที่ผ่านไปมาต่างก็พากันเยาะเย้ยว่าเธอ "ฝันสลายที่จะได้เข้าตระกูลมหาเศรษฐี"

สีหน้าของซูหว่านเปลี่ยนไปมาระหว่างขาวเผือดกับแดงก่ำ

หวังเจินผู้จัดการส่วนตัวร้อนรนเดินวนไปมา: "หว่านหว่าน จะเอายังไงดี? คุณชายโจวไม่มา แล้วความนิยมในห้องถ่ายทอดสดจะเอายังไงกัน? ทางร้านค้านั่นเซ็นสัญญากันไปแล้ว ถ้าไลฟ์ขายของไม่ได้ แล้วยังจะขายยังไง? ถ้าทำยอดขายไม่ถึง ต้องชดใช้ค่าเสียหายให้อีกฝ่ายนะ"

หวังเจินไม่เคยพลาดโอกาสหาเงินสักครั้ง ก่อนหน้านี้ตอนที่โจวซุยอันเตรียมงานสารภาพรักสุดอลังการ เธอก็แอบไปติดต่อพวกอีคอมเมิร์ซ เซ็นสัญญาขายของกับอีกฝ่ายไว้แล้ว

ถ้างานสารภาพรักถูกยกเลิก ความนิยมในห้องถ่ายทอดสดก็จะลดลงอย่างรวดเร็วในไม่ช้า

ไม่ได้ จะให้เป็นแบบนั้นเด็ดขาด

ซูหว่านกัดฟันกรอด ดวงตาพลันแดงก่ำขึ้นในทันที เธอเดินไปหน้ากล้องถ่ายทอดสด แล้วเอ่ยปากด้วยเสียงสะอื้นต่อหน้าผู้ชมทั่วทั้งเครือข่าย

"ทุกคนอย่าด่าซุยอันเลยนะคะ เขาต้องมีเรื่องด่วนที่บ้านมากจริง ๆ ถึงได้ต้องไปกระทันหันแบบนี้ ฉันไม่เป็นอะไรค่ะ จริง ๆ... แค่ขอให้เขาปลอดภัยก็พอแล้ว"

ในดวงตาคู่สวยที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างประณีตของเธอ ฉายแววร้ายกาจวาบผ่านไป

โจวซุยอัน นี่นายเป็นคนบีบฉันเองนะ อย่ามาโทษฉันเลย

ไอ้หมาตามเลียอย่างเขา มันบังอาจมาทำให้เธอเสียหน้าได้ยังไง?

ถึงโจวซุยอันจะไม่มา เธอก็จะสร้างภาพว่าเธอเป็นสาวอ่อนโยน อ่อนหวาน เข้าใจคนอื่น และไม่ยอมพ่ายแพ้ต่ออำนาจเงินทองของตระกูลมหาเศรษฐีให้ได้

ภายในคฤหาสน์

โจวซุยซุยจับตาดูความเคลื่อนไหวทางออนไลน์ตลอดเวลา

เธอรู้จักซูหว่านดี นางจะไม่มีทางปล่อยโอกาสที่จะเหยียบซ้ำเติมพี่ชายของเธอสักครั้ง

พี่ชายผิดนัด นางต้องก่อเรื่องป่วนแน่

เป็นไปตามคาด เมื่อมองดูผู้หญิงที่ทำตัวน่าสงสารราวกับลูกแพร์กลางสายฝนในห้องถ่ายทอดสด ที่กำลังป้ายสีเรื่องซุบซิบนินทาทั้งหมดไปที่ตัวพี่ชาย เธอก็โกรธจนหัวเราะออกมาอย่างเย็นชา

"เห็นรึยัง? นี่แหละซูหว่าน"

โจวซุยอันเห็นได้ชัดว่าเขาก็เห็นหัวข้อยอดนิยมในโทรศัพท์มือถือด้วย

"เธอเองก็ปกป้องตัวเองเหมือนกัน"

"ปกป้องตัวเอง? นายรู้ไหมว่าผลจากการที่เธอทำอย่างนี้คืออะไร? พรุ่งนี้ทุกคนจะเขียนบทความโจมตีนาย หุ้นของโจว กรุ๊ป จะติดฟลอร์ร่วงลงต่อเนื่อง ขาดทุนเป็นแสนล้าน"

"ไม่ ไม่ได้รุนแรงขนาดนั้นมั้ง?"

"นายว่ายังไงล่ะ!"

โจวซุยซุยหัวเราะอย่างเย็นชา เพียงแต่ว่ารอยยิ้มนั้นไม่ได้ไปถึงดวงตาเลยแม้แต่น้อย

"พี่ ไม่ต้องไปสนอะไรทั้งนั้น เรื่องนี้ฉันจัดการเอง"

เมื่อเห็นว่าความนิยมในห้องถ่ายทอดสดมีแต่จะลดไม่เพิ่ม ซูหว่านก็ยิ่งคร่ำครวญได้อย่างเข้าถึงบทบาท

"ฉันเชื่อใจซุยอันนะคะ ที่เขาผิดนัดในวันนี้ต้องมีเหตุผลอื่นแน่นอน เขาไม่เหมือนกับคุณชายเศรษฐีคนอื่น ๆ เขาไม่มีทางแกล้งหลอกคนอื่นเล่นเป็นแน่"

#พี่สาว คุณนี่ใจดีเกินไปแล้ว กาทั้งโลกก็ดำเหมือนกันหมดนั่นแหละ#

#ใช่แล้ว โจวซุยอันก็เป็นคุณชายเศรษฐีนี่ แกล้งคุณเล่นรึเปล่า?#

#รวยแล้วมันยิ่งใหญ่เหรอ? ถึงได้แกล้งคนอื่นได้ตามอำเภอใจ? นี่มันไม่เห็นคนชั้นล่างอย่างพวกเราเป็นคนเลยนี่!#

#เมื่อก่อนฉันเป็นแฟนพันธุ์แท้ของผลิตภัณฑ์โจวนะ ฉันขอเป็นหัวหอกคนแรกที่จะขอคว่ำบาตรสินค้าของตระกูลโจว#

#รวมฉันอีกคนสิ...#

โจวซุยซุยหัวเราะเย็นไม่หยุด

ช่างเป็นวิธีการต่ำทรามเหมือนกับเมื่อชาติก่อนไม่มีผิด

ในห้องถ่ายทอดสด จู่ ๆ ก็มีบัญชีชื่อ "โจวซุยซุย" พุ่งเข้ามา

#"พี่สาวซูหว่าน พี่ชายของฉันมีธุระด่วนจริง ๆ ค่ะ เพราะพึ่งรู้ว่าในขณะที่พี่สาวให้เขาถ่ายทอดสดสารภาพรักคุณไปทั่วโลกเพื่อเพิ่มความนิยมให้ ก็แอบไปคุยเรื่องงานกับผู้กำกับจางแห่งเรื่อง 'เมืองลอยฟ้า' ที่ห้องพักชั้นบนสุดของโรงแรมอยู่ ใครเป็นก็ต้องมีธุระด่วนกันทั้งนั้นจริงไหมล่ะคะ?#

อะไรนะ?!

เพียงแค่ประโยคเดียว ห้องถ่ายทอดสดที่กำลังครึกโครมอยู่ก็เงียบกริบในพริบตา