ห่างจากเจียงจงเยี่ยนไปไม่กี่เมตร ลู่เฉินและคนอีกกลุ่มหนึ่งที่แต่งตัวด้วยชุดสูทสีดำเรียบหรู สวมแว่นกรอบทอง ดูเป็นมืออาชีพทางธุรกิจยืนอยู่ด้วยกัน
กำลังมองพวกเขาอย่างขบขัน ใบหน้าแต่ละคนแทบกลั้นยิ้มไม่อยู่
เธอนิ่งไปทั้งตัว
อย่าบอกนะว่าคนพวกนี้อยู่ตรงนั้นมาตลอด และเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด?
เจียงจงเยี่ยนสูงหนึ่งเมตรเก้าสิบ ไหล่กว้างเอวบาง ราวกับแผ่นประตูที่แข็งแรง
โจวซุยซุยยืนอยู่ตรงหน้าเขา สายตาถูกบดบังมิดชิด ไม่เห็นเลยว่าด้านหลังยังมีคนอีกมากมาย
พอคิดถึงสิ่งที่ตัวเองเพิ่งทำลงไป คำพูดหยอกล้อและยั่วเย้าเจียงจงเยี่ยน
ปัง!
ฟ้าของโจวซุยซุยถล่มทลาย
แก้มเธอร้อนผ่าว รีบเก็บโทรศัพท์แล้ววิ่งหนีอย่างอลหม่าน
"พี่เยี่ยน จู่ๆ ฉันก็นึกได้ว่าแมวที่บ้านกำลังจะคลอดลูก คราวหน้าค่อยมาเล่นด้วยนะ"
"หนูซุยซุย แมวที่บ้านเธอไม่ใช่ตัวผู้เหรอ? ไปแล้วเหรอ? คืนนี้พวกเราจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับพี่เยี่ยนให้ มากันสิ! พี่ลู่จะพาเธอไปเที่ยว!"
ลู่เฉินเป็นคนไม่รู้จักเกรงใจ ยังไม่ละความพยายามตะโกนตามหลังเธอไป
"ไม่ล่ะ ไม่ล่ะ พวกพี่สนุกกันเถอะ"
โจวซุยซุยยุ่งมือยุ่งเท้า เกือบสะดุดขาตัวเองล้ม
"หนูซุยซุย นี่เธอเขินเหรอ? ระวังหน่อย"
ลู่เฉินหัวเราะจนตัวเอนไปมา
เจียงจงเยี่ยนหรี่ตาอันตราย ส่งสายตามองไปทางนั้นหนึ่งที
ลู่เฉินรีบเก็บสีหน้าล้อเล่น ที่ยิ้มแหยๆ อย่างเขินอาย
"แหะๆ ไม่ได้เจอกันนาน น้องสาวตระกูลโจวคนนี้น่ารักขึ้นมากจริงๆ น่ะสิ? ไม่แปลกใจเลยที่โจวซุยอันคนนั้นระวังคนขนาดนั้น ถึงกับส่งคนไปตามน้องสาวตัวเองเลยเหรอ"