มีเพียงเขาคนเดียวที่เจ็บปวดอย่างนั้นสิ?
เจียงจงเยี่ยนโกรธจนหัวเราะออกมาจริงๆ
“เข้าใจผิดใช่ไหม งั้นมา สุยสุย นั่งสิ”
โจวซุยอันจูงโจวซุยซุยไปนั่งที่โซฟา แล้วเบียดเจียงจงเยี่ยนให้ออกไป นั่งลงบนที่ของเขาแทน
คิ้วคมของเจียงจงเยี่ยนขมวดเล็กน้อย ลุกขึ้นย้ายไปนั่งอีกด้าน
“ยังไง? อยากเป็นน้องเขยฉันหรือไง งั้นเรียกพี่สักคำสิ”
โจวซุยอันโกรธมากเช่นกัน
น้องสาวที่เขาทะนุถนอมไว้ในอุ้งมือมีแฟน เขาเป็นคนสุดท้ายที่รู้ก็แย่แล้ว ยังไม่ยอมรับอีกต่างหาก!
น้องสาวเขา ทั้งดีทั้งอ่อนโยน ผู้ชายแบบไหนจะคู่ควรไม่ได้? เขายังมาน้อยใจอีกหรือไง?
“……”“
เจียงจงเยี่ยนมองใบหน้าที่ยิ้มเยาะของเขา ยิ่งมองก็ยิ่งอยากต่อย
สมองหมู
เขามองไม่ออกหรือไงว่าน้องสาวเขาจงใจ?
อย่าให้เกินจริงไปหน่อยเลย
เขายังไม่ทันได้จับมือกับน้องสาวเขาเลยด้วยซ้ำ กลับถูกเขาใส่ร้ายหนักขนาดนี้!
เขาหันไปมองโจวซุยซุยที่นั่งอยู่ข้างๆ
โจวซุยซุยสบตากับเขา แล้วก็รีบหลบสายตาอย่างรู้สึกผิด
แค่อึ
พี่เยี่ยน ขอโทษนะ
ตอนนี้เธอยังยอมรับไม่ได้ เรื่องนี้พี่แบกไว้ก่อนนะ
เจียงจงเยี่ยนถูกท่าทีของสองพี่น้องทำให้โกรธจนหัวเราะออกมา กัดฟันด่าโจวซุยอันว่า “คนโง่เอ้ย”
“แกยังด่าฉันอีกเหรอ? แกกล้าด่าฉันอีกเหรอ!”
“น้องสาวฟังนะ เขายังด่าพี่แกอีก”
โจวซุยอันถูกคำว่า “คนโง่” ทำลายกำแพงหัวใจทันที
ด่าเขาว่าโง่ได้ พูดว่าเขาไม่ฉลาดก็ได้ แต่จะเรียกว่าโง่เง่าไม่ได้เด็ดขาด!