ชุยอู่มองโจวซุยซุยด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป
คุณหนูในที่สุดก็รู้สึกตัวเสียที
เธอเชื่อเสมอว่า ความใจดีก็ต้องมีคมในตัว
ไม่อย่างนั้นกฎกลายเป็นของประดับ ไม่มีใครเกรงกลัว และใครก็เหยียบย่ำกฎได้
เฒ่าหวังได้ยินคำว่า "ไล่ออก" ก็เริ่มตื่นเต้นทันที
"บ้านนี้ยังเป็นคุณชายเล็กที่ตัดสินใจ คุณชายเล็กยังไม่พูดอะไร พวกคุณมีสิทธิ์อะไรไล่ฉันออก?"
โจวซุยซุยยิ้มแล้วพูดว่า "ก็เพราะตระกูลโจวแห่งนี้มีฉันเป็นเจ้าของครึ่งหนึ่งไง!"
เธอถูกโจวซุยอันปกป้องไว้อย่างดี ปกติไม่ยุ่งเรื่องในบ้าน
แต่ตอนนี้ดูเหมือนตัวเองโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว บางเรื่องต้องออกมายืนหยัดและวางกฎเกณฑ์เอง
เฒ่าหวังเบิกตากว้าง พูดไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่
"ฉันจะโทรหาคุณชายเล็ก"
เห็นท่าทางของโจวซุยซุยแบบนี้ เฒ่าหวังก็เริ่มตื่นตระหนก
แต่โจวซุยซุยกลับยิ้มเย็นชา "โทรสิ ฉันจะดูซิว่าพี่ชายจะอธิบายเรื่องที่แกเอารถตระกูลโจวไปใช้โดยพลการและละเลยหน้าที่อย่างไร"
เขาขับรถออกไปรับจ๊อบส่วนตัวเป็นรถแต่งงาน รถระดับเบนท์ลีย์มูลค่าหลายสิบล้านอย่างนี้ วันหนึ่งได้เงินหลายพัน
เขาเดือนหนึ่งลาหลายครั้ง หารายได้เป็นการส่วนตัวไม่พอ ยังละเลยหน้าที่คนขับรถของตัวเองอีก
พี่ชายเป็นคนใจกว้าง พอเฒ่าหวังขับรถออกไป เขาก็ขับรถสปอร์ตอีกคันเอาเอง
รถ ตระกูลโจวมีมากมาย
ก่อนหน้านี้เธอไม่ถือสา ก็แค่ไม่อยากลงโทษคนรับใช้
แต่ตอนนี้ดูไป เธอไม่ควรทำตัวเป็นอาจารย์ตงกั๋วที่ใจดีเกินไป