ตามกฎหมายกำหนด หากค่าความชอบไม่ถึง 80 ห้ามมีพฤติกรรมใกล้ชิดใด ๆ ทั้งสิ้น
ใครเป็นฝ่ายรุกจะถูกหักเลือดคนนั้น
ก่อนหน้านี้ตอนค่าความชอบของเมิ่งซูยังไม่ถึง 80 เขาเคยลองจูบหลิงชิงเจวี๋ยแบบไม่ทันตั้งตัว ผลคือโดนระบบดีดกระเด็น เกือบตกตาย
ครั้งนี้เป็นหลิงชิงเจวี๋ยที่จูบเขาก่อน ระบบไม่ได้ลงโทษเมิ่งซู แต่หักเลือดหลิงชิงเจวี๋ยอย่างบ้าคลั่ง
ทว่าแถบเลือดของหลิงชิงเจวี๋ยหนาเหลือเกิน หักไปตั้งนานแถบเลือดไม่ขยับเลยสักนิด
เมิ่งซูยกมือขึ้นประคองใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างลนลาน "นายจะหักเลือดฉันด้วยการจูบฉันเหรอ?"
หลิงชิงเจวี๋ยส่ายหน้า
เมิ่งซูถอนหายใจโล่งอก เขาไม่อยากใช้วิธีนี้ "ฉันก็ว่าแล้ว แค่นี้จะเอาชนะนายได้ยังไง?"
หลิงชิงเจวี๋ยพูดเรียบ ๆ "จูบหักเลือดช้าเกินไป สิบวันครึ่งเดือนก็ไม่หมด"
ท่ามกลางสายตาตกตะลึงและงุนงงของเมิ่งซู หลิงชิงเจวี๋ยก็เอ่ยประโยคหนึ่งออกมา "ถอดเสื้อผ้าเถอะ"
"..."
เมิ่งซูเอามือกุมหน้าอกเงียบ ๆ
"ไม่ดีมั้ง ที่ตรงนี้ ไม่เหมาะจะขึ้นเตียงเท่าไหร่" เมิ่งซูปฏิเสธเขาอย่างอ้อมค้อม "อย่างน้อยต้องมีที่ให้นอนลงได้บ้างไหม?"
หลิงชิงเจวี๋ยก้มลง มองซากปรักหักพังใต้เท้า แล้วเงยหน้าขึ้น ชี้ไปยังบัลลังก์ของตน "นอนตรงนั้น"
เมิ่งซูทั้งขำทั้งจนใจ "เมื่อกี้ยังไม่ให้ฉันนั่งเลยไม่ใช่เหรอ?"
หลิงชิงเจวี๋ยมีสีหน้าลำพอง "เมื่อกี้ก็ยังไม่รู้จักนาย จะให้นายนั่งที่ของฉันได้ยังไง?"