จอมราชันเมฆาชั่วร้ายสังหารเมิ่งซูแล้ว หมุนกายกลับมา "ตานี้ก็ถึงตาเจ้าแล้ว จิ้งจอกน้อย"
เจียเจาจำใจต้องสู้หน้า "เห็นข้าเป็นสัตว์เหมือนกัน ท่านปล่อยข้าไปเถิด ทว่าคุณชายน้อยตรงนั้นเป็นมนุษย์ ท่านฆ่าเขาเถิด!"
สวี่หลินโจวเบิกตากว้าง ใบหน้าแดงก่ำ "เจียเจา! เจ้าคุ้มครองผู้ว่าจ้างอย่างนี้หรือ!"
จอมราชันเมฆาชั่วร้ายหัวเราะ "ฮ่าๆๆ ฆ่ามนุษย์มันไร้รสชาติเกินไป ข้าจะจับพวกเจ้าทั้งหมดเป็นทาส วางรากฐานให้ข้าปกครองมนุษย์ในภายหน้า!"
มันพูดพลางกระพือปีกบินขึ้นฟ้า ราวกับจะประกาศให้โลกทั้งใบรู้ "ข้าคือจอมราชันเมฆาชั่วร้าย ผู้ที่จะเป็นราชันของมนุษย์ทั้งมวล!"
"เฮ้ย..." เสียงชายอ่อนแรงดังมาจากด้านหลัง ควันไฟจางหาย เห็นเมิ่งซูก้าวออกมาจากกลุ่มควัน ใบหน้าเปรอะเลือด ท่าทางฉายแววรำคาญ "ขอเถอะ อย่ากล่าววาจาแบบตัวร้ายอีกเลย ต้องอินกับบทขนาดนั้นเลยหรือ?"
สวี่หลินโจววิ่งพรวดไปหาอย่างเหลือเชื่อ "เจ้า... เจ้าไม่ตายหรือ?"
จอมราชันเมฆาชั่วร้ายตกใจหน้าเปลี่ยนสี "ไม่! เจ้าจะไม่ตายได้อย่างไร! นั่นคือท่าไม้ตายสุดยอดของข้านะ!"
เมิ่งซูยกมือเสยผม หน้าตามอมแมม "ตายไปแล้วจริงๆ แต่ข้ามียาคืนชีพ"
เสี้ยววินาทีก่อนถูกโจมตีถึงตัว เมิ่งซูก็เรียกยาปรุงออกมาล่วงหน้าได้ทัน
ยาปรุงที่หลิงชิงเจวี๋ยทำขึ้นนั้นอกธรรมดาจริงๆ บาดแผลสมานในพริบตา เขายังไม่ทันรู้สึกเจ็บปวด บาดแผลก็หายดีแล้ว
จอมราชันเมฆาชั่วร้ายหายใจกระชั้น "ไม่! เป็นไปไม่ได้! จะคืนชีพในพริบตาได้อย่างไร!"
"อา โลกกว้างใหญ่ มีเรื่องประหลาดมากมาย" เมิ่งซูยกดาบขึ้นอีกครั้ง ปลายนิ้วปาดเลือดที่มุมปาก เล็งตรงไปยังท่านลอร์ด เลิกคิ้ว "มา สู้กันอีกครั้ง!"