เมิ่งซูทักทายชาวเมืองหลายคนเป็นระยะๆ แล้วแวะไปที่ร้านขายของจิปาถะ สนทนากับเจ้าของร้าน "สวัสดี ที่นี่มีขายหนูไหม"
เจ้าของร้านเป็นชายวัยกลางคน สวมแว่นเล็ก ปรับแว่นด้วยท่าทางฉงน "ท่านเป็นท่านกล้าคนใหม่หรือ ท่านจะซื้อเนื้อหนูไปทำไม ของสกปรกแบบนั้น"
"เอ่อ ให้แมวกิน"
"ให้แมวกินหรือ..." เจ้าของร้านพึมพำสองสามคำ แล้วให้คำแนะนำด้วยความจริงใจ "ซื้อขนมแมวสิ"
เมิ่งซูชะงัก "จำแลงร่างแล้ว ไม่กินขนมแมว"
"จำแลงร่างแล้วยังกินหนูอีกหรือ" เจ้าของร้านเผยสีหน้ารังเกียจ ส่ายหน้าซ้ำๆ "ท่านกลับไปคุยกับแมวของท่านเถิด จำแลงร่างแล้วก็อย่ากินหนูเลย ของอร่อยมีตั้งมากมาย ต่อไปกินอย่างอื่นเถิด"
เมิ่งซูไม่ได้อธิบายอะไรมาก หันมองแผงภารกิจ ภารกิจวันนี้เสร็จแล้ว
เหรียญทอง 100 เหรียญแสดงว่าได้รับแล้ว
"ถ้าอย่างนั้นมีหนูไหม"
"ไม่ขายของแบบนี้"
เมิ่งซูพยักหน้า "แล้วที่ไหนพอจะซื้อได้ หรือข้าจับเอง"
"นี่..." เจ้าของร้านเกาหัว "ที่แท้ยังมีความต้องการแบบนี้ด้วยหรือ เช่นนั้นข้าสั่งของมาเพิ่มดีไหม"
เมิ่งซูทั้งขำทั้งจนใจ "ไม่ต้องลำบากท่านสั่งของมาเพิ่มหรอก บอกข้าแค่ว่าที่ไหนพอซื้อได้ก็พอ"
"ทางตะวันออกของเมืองมีห้องทดลอง ดูเหมือนที่นั่นมีคนเลี้ยงหนูขาวตัวเล็กๆ ท่านไปถามดูเถิด"
เมื่อมีเจ้าของร้านชี้ทาง เมิ่งซูใช้เงิน 2 เหรียญซื้อขนมปังแห้ง เรียกแผนที่ออกมา แล้วมุ่งหน้าไปทางตะวันออก