ในฤดูหนาวปีแรกที่อ่าวจันทรา เมิ่งซูยกระดับตัวเองขึ้นถึงเลเวลสิบด้วยการฟาดฟันสไลม์หน้าบ้านอย่างบ้าคลั่ง
ตอนนี้พลังโจมตีของเขาอยู่ที่ 100 แต้ม ซึ่งเป็นค่าสูงสุดในทางทฤษฎี
ข้อด้อยเพียงอย่างเดียวคือค่าความชอบระหว่างเขากับหลิงชิงเจวี๋ยยังคงอยู่ที่สี่สิบ
หลิงชิงเจวี๋ยเล่นด้วยยากเหลือเกิน จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่เคยเผยว่าตัวเองชอบอะไร เอาแต่ถ่วงเวลาไปวัน ๆ
เมิ่งซูคิดไปคิดมา สุดท้ายก็ตัดสินใจไปจับราชามังกรทะเลลึกก่อน
อย่างน้อยก็ขอให้ค่าความชอบขึ้นถึงห้าสิบเถอะนะ
เขามาโลกนี้ใกล้จะครบหนึ่งปีแล้ว เลเวลก็เต็มขั้นแล้ว ถ้าไม่ลงมือตอนนี้จะรออะไรอีก
ได้ยินว่าเจ้าสิ่งนั้นเป็นอสูรเวทระดับสิบ และอาศัยอยู่ในมหาสมุทร มักทำให้เรืออับปาง แต่เพราะความยากในการล่าสูง และสิ่งที่ดรอปได้มีเพียงเนื้อปลา นักผจญภัยทั่วไปจึงไม่ไปล่ามัน
เขาซื้อหนังสือ "สารานุกรมอสูรเวท" มาศึกษาจุดอ่อนของราชามังกรทะเลลึกอย่างละเอียด: "อาศัยอยู่ท่ามกลางปะการังใต้ทะเลลึก มีฟันนับหมื่นซี่ น้ำหนักมากถึงร้อยตัน... แต่ส่วนที่กินได้ทั้งตัวมีเพียงหนึ่งในหมื่นของน้ำหนักตัว อาหารเลื่องชื่อ เนื้อราชามังกรทะเลลึก หมายถึงส่วนท้องปลาที่กินได้ ไม่มีจุดอ่อนชัดเจน ป้องกันเวทมนตร์และกายภาพได้ดีเยี่ยม ต้องใช้สกิลโจมตีระดับสิบเท่านั้นจึงจะทะลวงป้องกันได้"
บางครั้งหลิงชิงเจวี๋ยจะหายออกจากบ้านไปครึ่งชั่วโมง และเมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้ง ก็มักจะลากเนื้อราชามังกรทะเลลึกกลับมาเป็นกองพะเนิน