ผสมพันธุ์!
เมิ่งซูตาเบิกกว้าง พูดไม่ออก "นาย นาย นายเป็นเพราะมันถึงช่วง... ติดสัดงั้นเหรอ?"
เขาเคยเห็นพวกแมวจร พอถึงฤดูใบไม้ผลิก็จะแย่งชิงอาณาเขต อยากผสมพันธุ์ตลอดเวลา
เพราะหลิงชิงเจวี๋ยแปลงร่างเป็นมนุษย์แล้ว ช่วงเวลาที่ผ่านมาก็ไม่มีลักษณะของแมวเลย แม้แต่หูแมวยังไม่เคยโผล่ออกมา
เมิ่งซูจึงปฏิบัติกับเขาเหมือนมนุษย์คนหนึ่งแล้ว
ตอนนี้จู่ ๆ ก็รู้ว่าสัตว์ระดับหลิงชิงเจวี๋ยที่แปลงร่างเป็นมนุษย์ได้ ก็ยังคงสัญชาตญาณของสัตว์ไว้ อดตกใจไม่ได้ "งั้นช่วงนี้ที่นายเอาแต่โมโห ก็เพราะติดสัดน่ะเหรอ?"
หลิงชิงเจวี๋ยไม่อยากยอมรับ กฎหมายไม่อนุญาตให้พวกเขาละทิ้งลักษณะของสัตว์ไปโดยสิ้นเชิง ถึงพลังเวทจะสูงส่งเพียงใด เขาก็ไม่อาจขัดขืนพันธุกรรมได้
เขาอยู่ในช่วงหาคู่ และเพราะค่าความชอบยังไม่ถึง 80 ก็ทำอะไรใกล้ชิดไม่ได้
ทุกวันเห็นเมิ่งซูเดินไปเดินมาต่อหน้าต่อตา แต่แตะต้องไม่ได้ เขาย่อมอึดอัด ไฟในใจยิ่งลุกโชน
เขาหอบหายใจหนัก ๆ ตรงข้างหูเมิ่งซู กอดคนนั้นแน่นขึ้น "ใช่แล้ว... เมิ่งซู ฉันรู้สึกไม่ค่อยดี..."
เมิ่งซูก็ไม่รู้จะทำยังไง เขาไม่เคยปรนนิบัติแมวตัวผู้ให้ผ่านช่วงติดสัดเลย ที่โลกของเขา เขาเอาส่งไปตัดไข่กันหมด
เขาคงไม่ไปแนะนำให้หลิงชิงเจวี๋ยไปทำหมันหรอกใช่ไหม?