นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมมีเจ้าหน้าที่ศาลาว่าการมากมายขนาดนี้?
สามีภรรยาเสิ่นเฉิงจงยังตกใจไม่หาย พอเห็นเจ้าหน้าที่ศาลาว่าการก็ต้องสะดุ้งโหยง
รีบยกมือคารวะพร้อมเอ่ยต้อนรับด้วยความสุภาพ: "ท่านเจ้าหน้าที่ทั้งหลาย นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ? มีเหตุอันใดหรือไม่?"
หัวหน้าเซี่ยกวาดตามองเสิ่นเฉิงจงตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วขมวดคิ้วถาม: "เจ้าใช้อุบายสินบนหลี่เป่า จงใจทำให้ร้านไก่ทอดของแม่นางเสิ่นพังใช่หรือไม่?"
"ไม่... ไม่..." เสิ่นเฉิงจงคิดปฏิเสธโดยสัญชาตญาณ แต่ในใจกลับหวาดหวั่น รู้สึกว่าหากยอมรับจะต้องมีอันเป็นไป
หัวหน้าเซี่ยกระชากเสียงเย็นชา: "เจ้าใช่เสิ่นเฉิงจงหรือไม่?"
"ใช่ ใช่ ข้าคือคนนั้น"
"ถ้าเช่นนั้นก็ไม่ผิดตัวแล้ว หลี่เป่าให้การรับสารภาพแล้ว ว่าเจ้าจงใจทำให้ร้านไก่ทอดพินาศ!"
"คนของข้า จับตัวมันไป!" หัวหน้าเซี่ยตะโกนเสียงดังลั่น ทันใดนั้นเจ้าหน้าที่ศาลาว่าการกลุ่มหนึ่งก็กรูกันเข้าไป รวบตัวเสิ่นเฉิงจงมัดไว้อย่างรวดเร็ว
"โอ๊ย นี่คงเป็นความเข้าใจผิด แน่นอนว่าเป็นความเข้าใจผิด ความเข้าใจผิดจริงๆ" จ้าวชื่อรีบเอื้อมมือไปดึงเสิ่นเฉิงจงไว้ แล้วหันไปอธิบายกับหัวหน้าเซี่ย "พวกเราเป็นญาติกับเสิ่นชิง เหตุใดจึงจะจงใจทำให้ร้านไก่ทอดของนางพินาศเล่า?"
"พวกเราไม่รู้เรื่องอะไรทั้งสิ้น ท่านเจ้าหน้าที่ทั้งหลาย อย่าจับผู้คนเลย อย่าจับเลย"
เสิ่นเฉิงจงตกใจกลัวจนตัวสั่น รีบเอ่ย: "ใช่แล้ว อย่าจับข้าเลย ข้าไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น เป็นความเข้าใจผิด ความเข้าใจผิดล้วนๆ"