“ปัง!”
รองเท้าบู๊ตทหารของเสิ่นสวินถีบเข้าที่คางของสัตว์ประหลาดตัวนั้นอย่างเต็มแรง แรงสะท้อนทำให้ข้อเท้าของเธอชา ลามขึ้นไปถึงเอ็น จนเธอล้มลงไปกับพื้น
สิ่งปนเปื้อนเหวลึกถูกเตะจนเซ กระแทกลงที่ขอบแท่นหิน
ยังไม่ทันที่มันจะลุกขึ้น เสิ่นสวินกัดฟัน ดึงมีดสั้นทหารออกจากขาข้างตัว พลิกตัว ใช้ขาซ้ายออกแรง พุ่งตัวเข้าไปทั้งตัว สองมือจับด้ามมีด ใช้แรงทั้งหมดที่มีแทงลงไปที่คอของมัน
เลือดสีดำกระเด็นเต็มมือเสิ่นสวิน เธอหายใจหอบเหนื่อย ดวงตาแดงก่ำด้วยความอ่อนล้า กุมด้ามมีดแน่นไม่ปล่อย
สิ่งปนเปื้อนเหวลึกจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ปีนขึ้นมาบนแท่นหิน
เสิ่นสวินยังไม่ทันได้พูดอะไร เปลือกไข่ก็ร้าวออกอีกช่อง กลิ่นหอมยิ่งโชยแรงขึ้น
“แกร๊ก~”
จากส่วนลึกของทางเดินหิน เสียงกรีดร้องเสียดหูก็ดังขึ้นอีกครั้ง
ครั้งนี้ แม้แต่ก้อนหินใต้เท้าก็สั่นตามไปด้วย
การโจมตีของสิ่งปนเปื้อนเหวลึกยิ่งรุนแรงมากขึ้น
ในขณะที่แท่นหินกำลังจะต้านทานไว้ไม่ไหว ทางด้านขวาของผิวน้ำก็มีเสียงผิดปกติดังมา
นั่นคือเสียงเครื่องจักรกำลังตัดผ่านน้ำ
เรือคายัคทหารสีดำ 4 ลำฝ่าหมอกน้ำออกมา พุ่งเต็มกำลังออกมาจากทางน้ำด้านขวาของผนังถ้ำ
“ยิง!”
เสียงคำรามดังขึ้นพร้อมกับเสียงปืนที่หนาแน่นระเบิดออกจากเรือคายัค กระสุนเจาะเกราะฉีกอากาศ กระจายไปทั่วผืนน้ำ สิ่งปนเปื้อนเหวลึกที่เพิ่งว่ายน้ำอยู่ถูกกระสุนขนาดใหญ่ยิงทะลุเป็นรูพรุน ผืนน้ำสีดำแตกเป็นดอกเลือดดอกแล้วดอกเล่า
ทหารบนเรือคายัคยิงปืนกดทั้งสองข้าง คนตรงกลางยิงไปข้างหน้า
สิ่งปนเปื้อนเหวลึกตัวหนึ่งที่ค่อนข้างอ้วน ค่อยๆ โผล่ขึ้นมาจากใต้น้ำ กรงเล็บสามซี่เกาะขอบเรือคายัคลำหนึ่ง กำลังจะพลิกตัวขึ้นไปกัดคน