เสิ่นสวินฟัง แล้วดวงตาก็ค่อยๆ สว่างขึ้นทีละน้อย
หนิงซู๋หยูพูดต่อ "ยกตัวอย่างเช่น เมืองหลวงรับหน้าที่วางแผนโดยรวม หรงเฉิงรับผิดชอบการจัดส่งกำลังพลและเวชภัณฑ์ในพื้นที่ตะวันตกเฉียงใต้ เซี่ยงไฮ้รองรับการผลิตและการขนส่งทางเรือ ตะวันออกเฉียงเหนือเชื่อมโยงกับอุตสาหกรรมหนักและการวิจัยเขตหนาว ตะวันตกเฉียงเหนือสะดวกต่อการป้องกันชายแดน พลังงาน และการสำรวจทรัพยากรระยะไกล"
"เหล่ากองทัพใหญ่ สถาบันวิจัยหลัก ฐานอุตสาหกรรม ก็สามารถตั้งจุดเข้าออกเฉพาะตามสิทธิ์การเข้าถึงได้เช่นกัน"
"แบบนี้ เกาะดวงดาวจะไม่ใช่แค่เขตพิเศษที่มีทางเข้าออกทางเดียวผ่านเมืองหลวงอีกต่อไป แต่จะกลายเป็นเครือข่ายยุทธศาสตร์ที่ครอบคลุมทั้งประเทศ"
"ผู้คนไม่ต้องมารวมตัวกันที่เมืองหลวงก่อนแล้วค่อยถูกส่งตัวพร้อมกันทีเดียว อุปกรณ์ขนาดใหญ่ไม่ต้องถูกเคลื่อนย้ายมาจากทั่วทุกมุมประเทศ กำลังทางการแพทย์ วิศวกรรม เกษตรกรรม วิจัย และการป้องกัน สามารถเข้าผ่านจุดเชื่อมโยงที่ใกล้ที่สุด แล้วส่งตัวต่อไปยังดินแดนที่เกี่ยวข้องได้"
"ที่สำคัญที่สุด ทางเข้าไม่ควรตั้งไว้แค่ที่เดียว"
"ทางเข้าแบบจุดเดียว ทั้งมีประสิทธิภาพต่ำและมีความเสี่ยง เมื่อกระจายจุดเชื่อมโยงหลายจุดแล้ว ต่อให้จุดใดจุดหนึ่งเกิดเหตุฉุกเฉิน ทำให้ต้องปิดชั่วคราว จุดอื่นๆ ก็ยังคงรักษาการจัดส่งต่อไปได้ ในอนาคตเมื่อดินแดนมีมากขึ้น เรายังสามารถแบ่งระดับสิทธิ์การเข้าถึง แยกการจัดการแบบทหาร งานวิจัย เวชภัณฑ์ และอื่นๆ ออกจากกันได้"