ยืนอยู่หน้าประตูโรงพักที่ผู้คนเดินเข้าออก ข้างนอกบ่ายสามกว่าแดดจ้าสะท้อนแสบตา
เสิ่นสวินถือถุงป่านที่ใส่มันต้นพืชต่างดาวไว้ มองกลับไปที่ประตูกระจก
เธอถูกตำรวจหญิงหลิงจ้าวหรานที่อารมณ์ดีแต่สายตาอบอุ่น "เชิญ" ออกมา
อีกฝ่ายท่าทีดีมาก พูดจาหนักแน่น หัวใจสำคัญมีอย่างเดียว: สาวน้อยอย่าหักโหมเกินไป มีโรคต้องรักษา นอนเร็วตื่นเช้า
เป็นพลเมืองดีเคารพกฎหมายมายี่สิบกว่าปี ครั้งแรกเตรียมจะทำให้แม่แห่งชาติได้หน้า แต่คนของแม่แห่งชาติดันเห็นเธอเป็นเหมือนพวกบ้าทำงานที่ต้องรีบจองคิวจิตเวช
เสิ่นสวินหมดอารมณ์
แต่หมดอารมณ์ก็ส่วนหนึ่ง ในใจไม่ได้ตื่นตระหนกมาก
ที่จริงก่อนถือถุงป่านมาโรงพัก เธอซ้อมในหัวมาหลายรอบแล้ว คาดไว้แล้วถึงสถานการณ์น่าอายฉาก "พูดลอยๆ ไม่มีหลักฐานถูกมองว่าเป็นโรคจิต"
กลไกรัฐไม่ใช่หลอกง่ายขนาดนั้น
ถือต้นหญ้าไม่กี่ต้นกับดอกไม้ที่เรืองแสง ดันจะให้ตำรวจเชื่อเรื่องทะลุมิติต่างดาว จริงๆ ก็ค่อนข้างยัดเยียด
ด้วยเหตุนี้เอง เธอจึงเก็บไพ่ตายไว้
ก่อนมา เสิ่นสวินกัดฟัน เสียใจมากที่ต้องใช้แต้มการเติบโต 100 แต้มที่เพิ่งเก็บได้หยกๆ ไปกับการแลกสิทธิ์ "ผูกมิตรสหาย" หนึ่งครั้ง
ข้อความกติกาละเอียดที่มีแสงไฮไลท์สีทองผุดขึ้นมาตรงหน้า:
[เมื่อผูกมิตรสหายสำเร็จ ผู้ถูกผูกจะสร้างการเชื่อมต่อทางมิติแบบบังคับกับนักสร้าง ทุกครั้งเวลานับถอยหลังสิ้นสุด ผู้ถูกผูกจะถูกส่งตัวกลับเกาะดวงดาวพร้อมๆ กับนักสร้างโดยไม่สนระยะทาง]
[หมายเหตุพิเศษ: พฤติกรรมใดๆ ก็ตามที่สหายผู้ถูกผูกทำในดินแดนบนเกาะดวงดาว เช่น เก็บเกี่ยว ก่อสร้าง สำรวจ หากก่อให้เกิดภารกิจ แต้มการเติบโตที่ได้รับจะนับเข้าระบบผู้สร้างหลัก 100%]
เพราะเห็นสองข้อนี้เอง เสิ่นสวินจึงตัดสินใจผูกกับตำรวจ
เมื่อพูดดีๆ ไม่มีใครเชื่อ ก็เอาเสียเลยพาเจ้าหน้าที่ไปดูของจริง!
หลิงจ้าวหรานท่าทีดี อารมณ์เยือกเย็น ที่สำคัญที่สุด...
เธอเป็นตำรวจ!
ความสามารถในการต่อสู้ จิตสำนึกการเอาตัวรอดในป่า และระเบียบวินัยของตำรวจ เมื่อเอาไปอยู่ในป่าต้นไม้ยักษ์ดึกดำบรรพ์ที่ไม่มีใครรู้จัก ก็ถือว่าเป็นการจัดทัพระดับสุดยอด