หลังจากสงบอารมณ์ลงได้ เสิ่นสวินก็เก็บสมุดเล่มเล็กนั้นอย่างทะนุถนอม
เข้าสู่ประเด็นหลัก เธอหยิบคู่มือการใช้งานสายรัดข้อมือที่คนสวมหน้ากากเถาวัลย์ให้มา ออกมา มันเป็นอีกเล่มหนึ่ง ด้านในเขียนวิธีใช้สายรัดข้อมือ ตัวอักษรทั้งหมดเป็นภาษาของสาธารณรัฐลาโม่
คนที่นี่นอกจากเธอ ไม่มีใครอ่านออก
"นี่คือคู่มือการใช้สายรัดข้อมือสีเงิน" เสิ่นสวินกระแอมสองที เพื่อเคลียร์คอ
หลิงจ้าวหรานไวที่สุด ปลายปากกาแตะลงบนหน้ากระดาษว่างเปล่าของสมุดเล่มเล็กแล้ว ถังซ่งอีก็เตรียมสมุดจดไว้พร้อมแล้วเช่นกัน
เสิ่นสวินอ่านเงื่อนไขบนจอฉายให้ฟังทีละข้อ
ช่วงแรกเป็นเพียงฟังก์ชันพื้นฐานในการจัดเก็บและเรียกใช้ พออ่านมาถึงตอนกลาง เสิ่นสวินก็หยุดสายตาอยู่ที่คำอธิบายพิเศษช่วงหนึ่ง
"กล่องดำ" เธออ่านสามคำนั้นออกมา น้ำเสียงช้าลงอย่างเห็นได้ชัด "คู่มือบอกว่า สายรัดข้อมือนี้มาพร้อมกับไอเทมสำคัญชิ้นหนึ่ง"
เสิ่นสวินทำตามที่คู่มือบอก หยิบกล่องโลหะสี่เหลี่ยมสีดำสนิทขนาดเท่าฝ่ามือออกมาจากสายรัดข้อมือ มันปรากฏขึ้นกลางโต๊ะประชุมอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
"เอาหินคริสตัลสีน้ำเงินในหินกลมออกมา ใส่ลงในกล่องดำนี้ ปิดฝาให้สนิท จากนั้นวางสายรัดข้อมือไว้บนฝากล่อง" เสิ่นสวินอ่านไปพลาง ทำท่าประกอบไปพลาง "กล่องดำจะดึงข้อมูลทั้งหมดในบอลรักษาอาการออกมาโดยอัตโนมัติ รวมถึงภาพบันทึกด้วย"
เดิมทีเยี่ยจินซูพิงพนักเก้าอี้อยู่ ตอนนี้เอนตัวไปข้างหน้า สองมือไขว้กันท้าวขอบโต๊ะ จับประเด็นสำคัญได้อย่างเฉียบคม