ชั้นสองของสนามฝึกพิเศษ
ด้านหลังกระจกมองข้างเดียวที่พันรอบนั้น คือโถงทางเดินยาวเหยียด ด้านข้างของโถงทางเดินทำจากวัสดุสังเกตการณ์แบบมองข้างเดียวโปร่งใสทั้งหมด มองลงไปก็เห็นภาพของแต่ละเขตด้านล่างได้ชัดเจน
เงาร่างสี่คนกำลังเดินเรื่อยเปื่อยไปตามโถงทางเดิน
พวกเขาสวมเสื้อคลุมกว้างเหมือนกันหมด หน้ากากบนหน้าก็เป็นแบบพิเศษที่ทำขึ้นเฉพาะ
ลวดลายบนหน้ากากบ่งบอกตัวตนของพวกเขาอย่างชัดเจน อู่ว่าน ลิ่วปิง สองเถียว เหยาจี
“เหนื่อยจะตาย ช่วงฝึกนี้ใกล้จะจบแล้วใช่ไหม?” ผู้หญิงที่สวมหน้ากากเหยาจียืดเส้นยืดสายครั้งใหญ่ เสียงของเธอเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า “รอให้ผู้เข้ารับการฝึกพวกนี้ถูกส่งตัวกลับไป เราก็ได้พักร้อนยาวแล้ว ฉันจะไปเที่ยวพักผ่อน ไปแช่โคลนบำบัดที่กำลังฮิตตอนนี้”
“ใกล้แล้วแหละ” สองเถียวข้างๆ รับคำ เป็นชายร่างใหญ่เสียงดัง “ได้ยินว่าครั้งนี้เลือกคนไว้หลายคนเพื่อสังเกตการณ์เป็นพิเศษ ไม่รู้ว่าในกลุ่มผู้เข้ารับการฝึกชุดนี้ จะมีใครได้การสืบทอดฉบับนั้นหรือเปล่า”
“ฉันว่ายาก กฎเกณฑ์ของ การสืบทอด เข้มงวดเกินไป” ลิ่วปิงเป็นผู้หญิงร่างเล็ก เธอเอามือกอดท้ายทอย “ว่าแต่ พวกเธอมองผู้เข้ารับการฝึกคนไหนไว้? ฉันว่าครึ่งมนุษย์ผิวสีฟ้าหมายเลข 214 ไม่เลวนะ พลังกายระเบิดสุดๆ ความสามารถก็ระดับแนวหน้า ด่านก่อนๆ ผ่านมาได้สวยมาก”
“ช่างเถอะ” อู่ว่านเป็นหนุ่มร่างสูงโปร่ง ได้ยินก็หัวเราะเย้ย “หมายเลข 214 ตัวใหญ่ก็จริง แต่สมองไม่ค่อยดีนัก รู้จักแต่ใช้พละกำลัง ทำตัวเหมือนคนโง่ ให้เขาเป็นผู้สืบทอดของท่านผู้อาวุโส? เหมาะสมเหรอ? พูดออกไปก็ลดระดับของสาธารณรัฐลาโม่”