เสิ่นสวินรู้สึกเพียงแสงสีเขียววาบขึ้นตรงหน้า หลังความรู้สึกไร้น้ำหนักหายไป เท้าทั้งสองก็เหยียบลงบนพื้นแข็ง
เมื่อมองไปก็เห็นพื้นที่ปิดมิดชิดที่กว้างขวางมากแห่งหนึ่ง
ทั้งสี่ด้านเป็นกำแพงโลหะสีเทาเย็นตา สูงตระหง่านจนสุดเพดาน มองขึ้นไปด้านบน เพดานทั้งหมดประกอบด้วยกระจกใสบางชนิดที่เชื่อมต่อกันเป็นแผง ปล่อยแสงเย็นเยือกบางๆ ออกมา
พื้นที่ทั้งหมดแบ่งเป็นสองชั้น เธอยืนอยู่ตรงกลางของชั้นแรก ด้านซ้ายและขวาห่างกันมีประตูโลหะปิดสนิทอย่างละหนึ่งบาน
“ที่นี่คือสนามฝึกพิเศษ?” เสิ่นสวินขยี้ตากำมำบ่นพึมพำ
ดูเหมือนลานสู้สัตว์ขนาดยักษ์ไม่รู้งั้นแหละ
ฮั่วฮั่วอยู่ที่เท้าของเธอ สองตากลมโตสีดำทอแววสงสัยมองไปรอบๆ ขนสองสีแดงขาวบนหัวกระตุกเล็กน้อย “กล่องใหญ่จังเลย แต่ที่นี่ไม่สบายตัวเลย”
ไม่ไกลออกไป มีชายคนหนึ่งยืนอยู่
คนคนนั้นสวมชุดฝึกซ้อมรัดรูปสีดำทั้งชุด แขนขาเรียวยาวและแฝงพลังระเบิดมหาศาล ใบหน้าสวมหน้ากากสีดำสนิท แม้แต่ตำแหน่งของดวงตาก็ยังถูกคริสตัลสีเข้มพิเศษบดบังไว้ ไร้ช่องว่างใดๆ
“ยินดีต้อนรับ ผู้เข้ารับการฝึก”
ชายหน้ากากดำเอ่ยขึ้น เสียงแหบแห้งแข็งทื่อ ไม่มีความผันผวนใดๆ เป็นเสียงสังเคราะห์กลไกล้วนๆ ฟังไม่ได้ว่าชายหรือหญิง
เสิ่นสวินสำรวจอีกฝ่าย
“คนนั้นดูน่ากลัวจัง” ฮั่วฮั่วขยับเข้าไปใกล้เท้าของเสิ่นสวิน
“ไม่ต้องกลัว” เสิ่นสวินลูบหัวฮั่วฮั่วปลอบใจ
ชายหน้ากากดำอ่านกฎด้วยน้ำเสียงกลไก
“ข้อหนึ่ง เอาชนะฉัน แล้วผ่านด่าน ได้สิทธิ์ออกไป”