(ขอบคุณท่านผู้นำ'โม่เยว่อวี่อู่'ที่อุดหนุนการรับรองเทพ ขอส่งตอนพิเศษให้ค่ะ)
ซ่งหมิงเช่อในใจอิ่มเอิบจนแทบจะลอยได้
ทีนี้ล่ะ เขาจะได้ไปเห็นกับตาตัวเองสักที
ครั้งนี้ เขาจะต้องค้นหาลำดับยีนที่มีคุณค่ายิ่งกว่าพืชผักที่จ้าวหวยหลี่วิจัยไว้บนผืนดินให้ได้
ซ่งหมิงเช่อคำนวณในใจ ยิ่งคิดก็ยิ่งสะใจ
จู่ ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ ถ้ารู้ตั้งแต่แรกว่าการกลิ้งไปมาอาละวาดในห้องทำงานของท่านผู้บัญชาการจะทำให้รายงานผ่านการอนุมัติล่วงหน้าได้
ตอนแรกเขาก็ควรไปแต่เนิ่น ๆ จะได้ไม่ปล่อยให้เจ้าแก่จ้าวหวยหลี่แย่งไปก่อน
โชคยังดีที่ตอนนี้ก็ยังไม่สายเกินไป
อ้อ เรื่องนี้ต้องปิดบังเจ้าแก่ซุนไว้ให้ดี
ถ้าซุนหย่วนซินรู้ว่ารายงานของเขาผ่านการอนุมัติแล้ว แต่ตัวเองกลับไปไม่ได้ละก็ ใจคงไม่แคล่วคล่องแน่
ห้ามให้เธอรู้เด็ดขาด ไม่งั้นเธอคงวิ่งไปบ่นกับผู้บังคับบัญชาอีก ทำให้พวกเราทำเรื่องสำคัญกันไม่ได้
ซ่งหมิงเช่อคำนวณในใจจนลูกคิดแทบแตก แต่สีหน้ากลับแลดูสุขุมเยือกเย็นแบบนักวิชาการ
เขายิ้มอย่างใจดีให้เสิ่นสวิน “สหายเสี่ยวเสิ่น ลำบากเธอแล้วล่ะ งั้นฉันไม่รบกวนเธอแล้วนะ เธอทำงานต่อไปเถอะ”
พูดจบ เขาก็หันหลัง เดินอย่างองอาจภาคภูมิ เต็มไปด้วยความสมหวังจากไป
ซ่งหมิงเช่อกดความดีใจไว้ตลอดทาง รีบก้าวยาว ๆ กลับมาถึงหน้าประตูสถาบันวิจัย
เท้าพึ่งจะก้าวข้ามธรณีประตูไป ก็เหลือบเห็นซุนหย่วนซินนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน มือถือกระจกบานเล็ก กำลังจัดแต่งผมอย่างอารมณ์ดี พลางฮัมเพลงไม่รู้จักชื่อ