(เพื่อตอบแทนคะแนน 8.6 ที่เพิ่มขึ้น แถมให้ตอนพิเศษ 3/3)
ตอนนี้สัตว์ตัวน้อยในสถานที่จัดงานมีมากขึ้นเรื่อยๆ เขตอนุบาลก็เลยขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
ในจำนวนนี้ เมื่อเทียบกับลูกสัตว์ตัวอื่นๆ แล้ว พื้นที่ของเสิ่นจินใหญ่ที่สุด
เหตุผลไม่มีอื่น เพราะแม่ของมันคือท่านผู้บัญชาการใหญ่สุดของฐาน
เหล่าสัตว์อื่นต่างก็ไม่มีความเห็นอะไร
สำหรับสัตว์กระทุ้งหิน นี่คือลูกของผู้มีพระคุณตัวน้อย
สำหรับแมววงน้ำค้างแข็ง นี่คือลูกของคนใจดีตัวน้อย
สำหรับเสวี่ยหยา นี่คือลูกของคุณหนูผู้ให้ทุน
ห้องใหญ่หน่อยเป็นไร? ไม่มีปัญหา!
เสิ่นสวินเดินเข้าไปในห้องของเสิ่นจิน ในห้องมีตู้เรียงเป็นแถว เต็มไปด้วยนมผงหลากหลายชนิดที่ขนมาจากโลก รวมถึงสารอาหารที่ทำจากต้นบาร์บ้า และก็ผลไม้อีกไม่น้อย
สารพัดอย่าง
มองไปแวบเดียว เห็นแต่ของกินอุดมสมบูรณ์
มาตรฐานระดับนี้ สูงกว่าเบี้ยเลี้ยงอาหารของนักรบไปมาก
เหมือนกับนายสิบหมาตัวนั้นในกองทัพ เงินค่าอาหารสูงกว่าคนเสมอ จึงมีนักรบบางคนที่แอบอิจฉา ลอบขโมยของกินของนายสิบหมา
ตอนเสิ่นสวินเดินเข้าไปในสถานที่จัดงานในร่ม เหล่าจางเจ้าหน้าที่ดูแลสัตว์ที่รับผิดชอบดูแลเสิ่นจิน กำลังถือแปรงใหญ่ ขยันถูสระน้ำเล็กอยู่
พอเห็นเสิ่นสวินมา เหล่าจางก็ยืดเอวขึ้น ใช้ผ้าเช็ดตัวที่แขวนคอเช็ดเหงื่อ แล้วยิ้มกว้าง
“ท่านผู้บัญชาการ มาแล้วเหรอครับ”
“ลำบากแล้ว”
เสิ่นสวินยิ้มทักทาย สายตามองไปรอบๆสถานที่จัดงาน “เสี่ยวจินล่ะ?”