เอาชีวิตรอดต่างดาว? ฉันขอส่งให้ประเทศชาติเลยดีกว่า

ตอนที่ 13 ตกลงครับ คุณป้าตำรวจ

7 นาที· 1.6K คำ

กลับมาที่เกาะดวงดาวอีกครั้ง

ทั้งสองนั่งบนม้านั่งพับเล็ก เปิดวิดีโอการก่อสร้างคลิปหนึ่งขึ้นมาดู

หลิงจ้าวหรานหยิบสมุดบันทึกของตำรวจออกจากกระเป๋า ถอดฝาปากกาหมึกซึม

ปลายปากกาวิ่งอย่างรวดเร็วบนกระดาษ เกิดเสียง ซ่า ๆ

เส้นสายตัดกัน ควบคู่กับตัวเลขข้อมูลที่แม่นยำ

จุดรับแรงของโครงสามเหลี่ยม ทิศทางการวางคานสันหลังคา สัดส่วนความยาวของค้ำยันแนวทแยง ภาพสเก็ตช์วาดได้มาตรฐานมาก...

เสิ่นสวินนั่งอยู่ข้าง ๆ ซู้ดปากต่อเนื่อง

วิดีโอถูกเลื่อนกลับไปกลับมาสองรอบ

เพื่อสร้างกระท่อมไม้ทรงสามเหลี่ยมเอขั้นพื้นฐานที่สุด

ทั้งคู่ไม่ได้จบด้านสถาปัตยกรรมมาโดยตรง ทำอะไรซับซ้อนก็มีแต่หาเรื่องใส่ตัว

สามเหลี่ยมคือโครงสร้างเรขาคณิตที่เสถียรที่สุด ฝีมือจะหยาบแค่ไหน ก็ไม่ถึงกับนอน ๆ อยู่ดี ๆ หลังคาถล่ม

เลือกที่ตั้งริมขอบลานที่พัก

ติดกับด้านในของรากไม้ใหญ่ขนาดมหึมาที่หนาแน่น สามด้านถูกล้อมด้วยรากไม้ เกิดเป็นกำแพงกันลมตามธรรมชาติที่แข็งแกร่ง แค่ปิดด้านหน้าและด้านบนให้แน่นหนา ก็จะเป็นที่พักพิงที่สมบูรณ์แบบ ประหยัดแรงและเวลา

เสิ่นสวินลากเลื่อยโซ่ลิเธียมออกมา และหาอีกอันให้หลิงจ้าวหราน

คนละหนึ่งชุด เริ่มงานอย่างเป็นทางการ

เป้าหมายเล็งไปที่พุ่มไม้ที่ขึ้นกระจัดกระจายอยู่ระหว่างระบบรากของต้นไม้ยักษ์

เส้นผ่านศูนย์กลางสิบถึงสิบห้าเซนติเมตร สูงห้าถึงหกเมตร

เสิ่นสวินยกเลื่อยขึ้นจ่อลำต้นแรก

กดปุ่มสตาร์ท

โซ่เลื่อยหมุนอย่างรวดเร็วกัดเข้ากับเปลือกไม้ เศษไม้ปลิวฟุ้งกระจาย

ทั้งสองคนทำงานพร้อมกัน ไม้สิบสองท่อนที่มีความหนาหลากหลายเตรียมพร้อม

การประกอบโครงหลักเริ่มขึ้น

ไม้หลักสองท่อนที่หนาที่สุดและยาวที่สุดถูกเลือกออกมา วางขนานบนดินเลนให้เป็นคานฐาน ระยะห่างตั้งไว้ที่สองเมตร

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป