กลับมาที่เกาะดวงดาวอีกครั้ง
ทั้งสองนั่งบนม้านั่งพับเล็ก เปิดวิดีโอการก่อสร้างคลิปหนึ่งขึ้นมาดู
หลิงจ้าวหรานหยิบสมุดบันทึกของตำรวจออกจากกระเป๋า ถอดฝาปากกาหมึกซึม
ปลายปากกาวิ่งอย่างรวดเร็วบนกระดาษ เกิดเสียง ซ่า ๆ
เส้นสายตัดกัน ควบคู่กับตัวเลขข้อมูลที่แม่นยำ
จุดรับแรงของโครงสามเหลี่ยม ทิศทางการวางคานสันหลังคา สัดส่วนความยาวของค้ำยันแนวทแยง ภาพสเก็ตช์วาดได้มาตรฐานมาก...
เสิ่นสวินนั่งอยู่ข้าง ๆ ซู้ดปากต่อเนื่อง
วิดีโอถูกเลื่อนกลับไปกลับมาสองรอบ
เพื่อสร้างกระท่อมไม้ทรงสามเหลี่ยมเอขั้นพื้นฐานที่สุด
ทั้งคู่ไม่ได้จบด้านสถาปัตยกรรมมาโดยตรง ทำอะไรซับซ้อนก็มีแต่หาเรื่องใส่ตัว
สามเหลี่ยมคือโครงสร้างเรขาคณิตที่เสถียรที่สุด ฝีมือจะหยาบแค่ไหน ก็ไม่ถึงกับนอน ๆ อยู่ดี ๆ หลังคาถล่ม
เลือกที่ตั้งริมขอบลานที่พัก
ติดกับด้านในของรากไม้ใหญ่ขนาดมหึมาที่หนาแน่น สามด้านถูกล้อมด้วยรากไม้ เกิดเป็นกำแพงกันลมตามธรรมชาติที่แข็งแกร่ง แค่ปิดด้านหน้าและด้านบนให้แน่นหนา ก็จะเป็นที่พักพิงที่สมบูรณ์แบบ ประหยัดแรงและเวลา
เสิ่นสวินลากเลื่อยโซ่ลิเธียมออกมา และหาอีกอันให้หลิงจ้าวหราน
คนละหนึ่งชุด เริ่มงานอย่างเป็นทางการ
เป้าหมายเล็งไปที่พุ่มไม้ที่ขึ้นกระจัดกระจายอยู่ระหว่างระบบรากของต้นไม้ยักษ์
เส้นผ่านศูนย์กลางสิบถึงสิบห้าเซนติเมตร สูงห้าถึงหกเมตร
เสิ่นสวินยกเลื่อยขึ้นจ่อลำต้นแรก
กดปุ่มสตาร์ท
โซ่เลื่อยหมุนอย่างรวดเร็วกัดเข้ากับเปลือกไม้ เศษไม้ปลิวฟุ้งกระจาย
ทั้งสองคนทำงานพร้อมกัน ไม้สิบสองท่อนที่มีความหนาหลากหลายเตรียมพร้อม
การประกอบโครงหลักเริ่มขึ้น
ไม้หลักสองท่อนที่หนาที่สุดและยาวที่สุดถูกเลือกออกมา วางขนานบนดินเลนให้เป็นคานฐาน ระยะห่างตั้งไว้ที่สองเมตร
