เอาชีวิตรอดต่างดาว? ฉันขอส่งให้ประเทศชาติเลยดีกว่า

ตอนที่ 169 บาร์บ้า 2

6 นาที· 1.5K คำ

ตัวเล็กๆ นั้นพุ่งออกมาจากกอเฟิร์น ความเร็วราวกับก้อนขนกลิ้งมา

ตัวกลมๆ ขนาดประมาณลูกฟุตบอลหนึ่งลูก ห่มด้วยขนปุยสีฟ้าอ่อนนุ่มตั้งแต่หัวจรดเท้า เนื้อขนฟูฟ่อง ติดเม็ดน้ำสองสามหยด ส่องประกายเรืองรองจางๆ ใต้แสงอันริบหรี่ ขาสั้นสี่ขาที่ไม่สมส่วนจนน่าตลก เวลาวิ่งแทบมองไม่เห็นว่าขาขยับ ราวกับลอยไปตามพื้น

จุดที่สะดุดตาที่สุดคือบนหัวมัน

เป็นหญ้าสีฟ้าต้นหนึ่ง

พูดให้ถูกคือ ใบหญ้าเรียวๆ หนึ่งกำ ตัวเป็นสีฟ้าเรืองแสง งอกตั้งตรงจากกลางกระหม่อม ใบตั้งชัน ปลายใบโค้งเล็กน้อย แกว่งไปแกว่งมาตามจังหวะวิ่ง คล้ายมีต้นกุยช่ายเรืองแสงปลูกอยู่บนหัว

เจ้าตัวเล็กวิ่งไวสุดๆ ขาสั้นสี่ขาขยับถี่จนมองไม่ชัด ตัวกลมๆ เลี้ยวลดหลบหลุกระหว่างพุ่มไม้ คล่องแคล่วราวปลาไหล แป๊บเดียวก็พุ่งเข้าไปในกอเฟิร์นฝั่งตรงข้าม หายวับ

เสิ่นสวินหมอบอยู่หลังต้นไม้ เบิกตากว้างสองข้าง

อะไรของมันวะ?

ลูกขนที่หัวงอกหญ้า?

สายตาของเธอเพิ่งจะล็อกเป้าหมายตัวเล็กๆ นั้น เสียงแจ้งเตือนสองเสียงก็ดังตามมาติดๆ

[ติ้ง!]

[ตรวจพบสิ่งมีชีวิตที่กินได้: บาร์บ้าน้ำเงิน ได้รับ: 20 แต้มการเติบโต]

กล่องข้อมูลสีฟ้าเด้งขึ้นมา

[ชื่อ: บาร์บ้าน้ำเงิน]

[คำอธิบาย: สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมประเภทพึ่งพาอาศัยที่มหัศจรรย์ รูปร่างเล็ก ความเร็วสูงมาก บาร์บ้าแรกเกิดมีขนาดเท่าไข่นกกระทา วัยเด็กเท่าส้ม วัยเต็มวัยเท่าลูกฟุตบอลหนึ่งลูก]

อัตราการสืบพันธุ์สูงมาก เฉลี่ย 35 วันออกลูกหนึ่งครอก ครอกละ 15-25 ตัว ทั้งตัวปกคลุมด้วยขนอ่อนนุ่ม สีขนเปลี่ยนไปตามพันธุ์ไม้ที่ขึ้นบนหัว ลูกบาร์บ้าเมื่อโตเต็มที่ ต้นบาร์บ้าจะงอกขึ้นบนหัว แม่ของมันจะไล่บาร์บ้าที่โตเต็มวัยออกไปสู่ป่าเขา]

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป