ขณะนี้ มีสิบสองคนยืนอยู่เบื้องหน้าเสิ่นสวิน หล่อนกำลังสำรวจพวกเขา และพวกเขาก็สำรวจหล่อนเช่นกัน
ผอมกว่าในรูปถ่าย ผูกผมเป็นหางม้า สวมแว่นกรอบดำบนดั้งจมูก สวมชุดทหารใหม่ที่เพิ่งได้รับ ข้อมือยังมีรอยพับ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งใส่ครั้งแรก กระดุมคอปกที่ยึดความเรียบร้อยก็ยังติดเฉไปหนึ่งเม็ด
พูดตามตรง การยืนอยู่ท่ามกลางคนกลุ่มนี้ที่ถูกคัดมาจากกองทัพ หล่อนดูเหมือนนักศึกษามหาวิทยาลัยที่หลงเข้าไปในค่ายทหาร
เหอฉางเฟิงคิดในใจเงียบ ๆ: เด็กสาวคนนี้ค่อนข้างบอบบาง ไม่แข็งแรงพอ ถ้าเป็นลูกน้องฉัน จะต้องฝึกให้น้ำขุ่น ๆ ไปเลย
น่าเสียดาย ที่เป็นนายของฉัน
สายตาของกู้หวยอันหยุดอยู่ที่กระดุมคอปกที่เอียงของเสิ่นสวิน ค้างหนึ่งวินาที แล้วก็เลื่อนออกไป
อยาก... จัดให้ตรง! มาก!
ลู่หว่านถังยืนอยู่ตำแหน่งที่สามของแถวหญิง สายตาไล่จากชุดทหารของเสิ่นสวินไปยังมือของหล่อน เล็บตัดสั้นมาก ระหว่างนิ้วหัวแม่มือกับฝ่ามือมีตุ่มเลือดที่ยังไม่ยุบหลายเม็ด
นั่นเป็นสิ่งที่เกิดจากการทำงานหนัก เธอเคยเห็นมาก่อน ทหารใหม่ตอนฝึกซ้อมก็มีแบบนี้
คนตรงหน้าเป็นคนธรรมดามาก แต่ไม่มีใครแสดงสีหน้าดูถูก
เพราะดาวรวงข้าวบนไหล่ของอีกฝ่าย คือเครื่องพิสูจน์ทุกอย่าง
ใช่แล้ว ก่อนที่จะมาที่นี่ เยี่ยจินซูและฉินอวี้เยี่ยได้มา เป็นตัวแทนของประเทศมอบชุดทหารและยศทหารให้เสิ่นสวินและหลิงจ้าวหราน
เสิ่นสวิน ในฐานะผู้บัญชาการสูงสุดของการก่อสร้างเกาะดวงดาว ได้รับการแต่งตั้งยศพลตรี
หลิงจ้าวหราน ถูกเรียกจากหน่วยตำรวจเข้าสู่กองทัพ ในฐานะรองผู้บัญชาการของเสิ่นสวิน ได้รับยศพันเอก
เสิ่นสวินสูดหายใจลึก ยิ้มให้คนสิบสองคนตรงหน้า