เอาชีวิตรอดต่างดาว? ฉันขอส่งให้ประเทศชาติเลยดีกว่า

ตอนที่ 117 ความลับของพัวตี้ 21

6 นาที· 1.3K คำ

(ขอบคุณ “เว่ยเทียนหมิงผู้รักวาฬเพชฌฆาต” สำหรับการรับรองเทพหมายเลข 14 อัปเดตพิเศษส่งท้าย!)

[กำจัดสิ่งปนเปื้อนเหวลึก +1 ได้รับแต้มการเติบโต 200 แต้ม]

เสิ่นสวินหมอบอยู่ข้างแท่นหินยิงลงไปอย่างบ้าคลั่ง

ฝีปืนเธอถึงจะห่วย แต่โชคดีที่ระยะใกล้ขนาดนี้ หลับตายิงก็ยังพอถูกขอบๆ

หนึ่งนัด สองนัด สามนัด สุดท้ายก็กดสิ่งปนเปื้อนเหวลึกที่เพิ่งโผล่หัวขึ้นมาให้จมลงไปได้

“ระเบิดมือ!” ลู่หว่านถังตะโกนก้องข้างๆ

เสิ่นสวินไม่รอช้า ชะโงกมือไปหยิบระเบิดมือออกจากกล่องกระสุน ดึงสลัก แล้วเหวี่ยงแขนสุดแรงปาทึ้งลงไปที่เชิงลาด

“ปัง!”

คลื่นแรงระเบิดซัดกระหน่ำ ไอ้พวกน่ารังเกียจที่อยู่เชิงลาดถูกเหวี่ยงกระเด็นเหมือนกระสอบปุ๋ย

เศษหินปนเลือดดำเละเทะกระจายเต็มหัวระเบิด

[กำจัดสิ่งปนเปื้อนเหวลึก +3 ได้รับแต้มการเติบโต 600 แต้ม]

จี้เยว่อยู่ใต้ผนังถ้ำกำลังรุมกับสิ่งปนเปื้อนเหวลึกกว่าสิบตัว

สกิลพ่นไฟที่ปกติใช้แทนปืนใหญ่ยิงสูงได้ ตอนนี้ดันรวนจนกลายเป็นไฟแช็กโบราณ

ผ้าพันแผลที่ปีกซ้ายพันไว้ถูกฉีกจนกลายเป็นเศษผ้าไปนานแล้ว เลือดสดไหลตามเยื่อปีกหยดติ๋งๆ ลงในน้ำ ย้อมแดงไปเป็นบริเวณกว้าง

มันคำรามก้อง ขาหลังอันแข็งแรงถีบสุดแรงส่งสิ่งปนเปื้อนเหวลึกสองตัวที่กัดขึ้นมาให้กระเด็นปลิวยาว

แต่ไร้ประโยชน์ ในน้ำเต็มไปด้วยเงาดำทั้งนั้น!

แล้วพวกสารเลวนี่ไม่เพียงคลานบนพื้นได้ ยังว่ายน้ำแบบหมาน้ำได้อีกต่างหาก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป