อีเว็ตต์รับแผนจากเสิ่นสวินแล้วกลับไปยังพระราชวัง
พระบิดาของเธอ เฮ่อซั่วลาที่หนึ่ง กำลังอ่านเอกสารด่วนหลายฉบับที่เพิ่งส่งมาถึง ยิ่งอ่านเอกสารแต่ละฉบับ รอยย่นระหว่างคิ้วก็ยิ่งลึกขึ้น
“เสด็จพ่อ”
อีเว็ตต์รีบเดินเข้าไป แล้วยื่นแผ่นหนังในมือให้
เฮ่อซั่วลาที่หนึ่งวางเอกสารในมือลง รับของที่ธิดายื่นมา ดวงตาขุ่นมัวฉายแววสงสัยอยู่บ้าง “นี่อะไร?”
“เป็น... เป็นวิธีรับมือกับอุทกภัยครั้งนี้เพคะ”
เสียงของอีเว็ตต์เจือความตื่นเต้นและประหม่า แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่รู้ตัว
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้มีส่วนร่วมในงานบ้านเมือง และช่วยพระบิดาแก้ปัญหา
เธอรู้สึกภาคภูมิใจอย่างยิ่ง
เฮ่อซั่วลาที่หนึ่งคลี่แผ่นหนังออก สายตากวาดผ่านหัวข้อที่เขียนไว้อย่างชัดเจน
“ใช้แรงงานช่วยเหลือ จัดตั้งจุดแจกขนมปัง ลงทะเบียนผู้ประสบภัย...”
ตอนแรกสีหน้าของเขายังดูไม่ค่อยเชื่อถือ แต่ยิ่งอ่านลงไป สีหน้าก็ยิ่งเคร่งขรึม
เมื่อเห็นหัวข้อ “ผันน้ำและกักเก็บน้ำ” “ขุดลอกตะกอน เสริมความแข็งแรงของคันกั้นน้ำ” รวมถึงวิธีสร้างเขื่อนที่ละเอียดจนน่าทึ่ง ร่างของเขาก็เผลอนั่งตัวตรงขึ้น
เขาไม่เคยเห็นแนวคิดเช่นนี้มาก่อน
เฮ่อซั่วลาที่หนึ่งละสายตาจากแผ่นหนัง มองใบหน้าของธิดาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง เขาเงียบอยู่นาน ก่อนจะเอ่ยเสียงแหบพร่า “ทั้งหมดนี่ เจ้าคิดขึ้นมาเองหรือ?”