บนที่สูงซึ่งเป็นที่กำบังลมในระยะไกล
เสี่ยวเล่งเล่งมองควันสีขาวที่ลอยขึ้นด้านล่างและสภาพอันน่าสยดสยองของสัตว์ประหลาดที่กลิ้งเกลือกอยู่ ดวงตาปรากฏความประหลาดใจเล็กน้อย พูดชมว่า “คนพวกนี้ค่อนข้างฉลาดทีเดียว”
ชายหนุ่มรูปงามสุดขีดกอดอก ยืนนิ่ง สายตาอันลุ่มลึกจับจ้องอยู่ที่เสิ่นสวิน
ไม่ได้พูดอะไร เพียงมองดูความเคลื่อนไหวด้านล่างอย่างเงียบ ๆ ราวกับกำลังประเมินว่าจุดจำกัดของคนเหล่านี้อยู่ที่ไหนกันแน่
ด้านล่าง แมลงเจาะดินตัวนั้นค่อย ๆ หมุนตัวช้าลง
แต่เสิ่นสวินกลับไม่ได้ผ่อนคลายแม้แต่น้อย
แมลงเจาะดินเป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่รวมกันเป็นกลุ่ม
ที่นี่ส่งเสียงดังโต้โหงขนาดนี้ โดยเฉพาะเสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดนั่น ระยะที่มันแพร่กระจายออกไปอาจไกลเกินกว่าที่พวกเขาคิดไว้
ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้นมา เท้าของเธอก็รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนใต้พื้น
สีหน้าเสิ่นสวินเปลี่ยนไปเล็กน้อย
ถัดมา แรงสั่นสะเทือนครั้งที่สองก็มาถึง
หนักแน่นกว่าครั้งแรก
เศษหินตามซอกหินเริ่มร่วงหล่นลงมา พื้นดินในรัศมีหลายสิบเมตรโดยรอบค่อย ๆ นูนขึ้นทีละแห่ง ราวกับมีอะไรบางอย่างขนาดมหึมากำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วใต้ชั้นหิน
ตูม!
พื้นดินจุดหนึ่งระเบิดออก
โคลน เศษหิน และรากหญ้าสีม่วงถูกเหวี่ยงขึ้นไปบนอากาศ แมลงเจาะดินที่ตัวหนากว่าตัวก่อนหน้าทะยานออกจากใต้ดิน
มันเผยร่างออกมาเพียงครึ่งตัว ก็สูงหลายเมตรแล้ว
ยังไม่ทันที่เสิ่นสวินและพวกจะถอยหลัง ชั้นหินอีกด้านหนึ่งก็แตกออกตามกัน
ตัวที่สอง
ตัวที่สาม
มากขึ้นเรื่อย ๆ
พื้นผิวหินหลายสิบจุดแตกกระจายติดต่อกัน แมลงเจาะดินตัวแล้วตัวเล่าทะลุขึ้นมาจากใต้ดิน