แสงไฟในห้องประชุมสาดลงบนจอโปรเจกเตอร์ ข้อมูลและกราฟต่างๆ ปรากฏชัดเจนทุกตัว
คุณยายลวี่ซิ่วชิงถอดแว่นสายตาออก ถูขมวดคิ้วพลางมองหลอดแก้วที่มีของเหลวสีม่วงจางๆ อยู่หลายหลอด แล้วถอนหายใจยาว
“ส่วนประกอบในสารกระตุ้นพลังชีวิตซับซ้อนเกินไป ตัวอย่างที่สกัดได้ตอนนี้มีน้อยเกินไป ถ้าหาความชัดเจนได้ว่ามันต้องการพืชชนิดไหน ด้วยกำลังการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของประเทศเรา การคิดค้นขึ้นมาเองก็ไม่ใช่เรื่องยาก”
เยี่ยจินซูนั่งอยู่ด้านข้างโต๊ะประชาสองมือแตะโต๊ะเบาๆ สองครั้ง แล้วหันไปมองเสิ่นสวิน
“สหายเสิ่นสวิน ครั้งหน้าที่เธอไปหอคอยทะลุฟ้า ลองหาดูว่ามีสูตรที่เกี่ยวข้องหรือไม่ ถ้ามีอุปสรรคมากเกินไปหรือหาไม่พบ ก็พักเรื่องนี้ไว้ก่อน ให้ความปลอดภัยของตัวเองเป็นอันดับแรก”
เสิ่นสวินพยักหน้ารัวๆ จดจำเรื่องนี้ไว้ในใจ
เยี่ยจินซูเปิดแฟ้มเอกสารชื่อ “แผนการส่งเสริมการพัฒนาอย่างยั่งยืนของเกาะดวงดาว” ต่อหน้าตน แล้วกวาดสายตามองผู้คนในห้องประชุม
“ต่อไป ขอประกาศเรื่องสองสามอย่าง”
“ก่อนอื่น” เยี่ยจินซูมองไปที่เสิ่นสวิน “สหายเสิ่นสวิน ระบบได้ระบุชัดเจนหรือไม่ ว่าสามารถปลดผูกพันบุคคลได้หรือไม่”
ซูเจิงที่นั่งอยู่มุมห้องประชุม หลังที่เคยตรงอยู่ตลอดเริ่มทรุดลงเล็กน้อย ใบหน้าซีดเผือดลงสองสามส่วน เขาก้มหน้า ถอนหายใจยาวในใจ
เขารู้จากปากของฉินหยวนซานแล้ว ถึงคำถามที่ท่านนักวิชาการลวี่ถามเสิ่นสวินในตอนนั้น และคำตอบของเสิ่นสวิน
หลังจากฟังจบก็รู้สึกกระวนกระวายใจไม่น้อย แต่พูดออกไปแล้ว ผลลัพธ์ก็คาดเดาได้อยู่แล้ว