สือชีเก็บกล้องส่องทางไกล แล้วเริ่มแบ่งงานกันตรงนั้น
“ลั่วเค่อกับลี่ลี่ซือ ลอบเข้าไปในห้องควบคุมพลังงานจากท่อระบายอากาศด้านข้าง ตัดกระแสไฟฟ้าของป้อมปืนอัตโนมัติทั้งหกแห่งรอบนอก แล้วปล่อยกองกำลังจักรกลในกล่องยุทธวิธีออกมา
ข่ายเอินกับเจียไป๋เลี่ย ลอบเข้าไปที่ลานจอดยาน ทำลายยานขนส่งที่กำลังบรรทุกกระสุน
ฉันกับฝูเล่ยหย่าและอากู่จะบุกตรงเข้าห้องควบคุมหลักกลาง จับกุมผู้บริหารระดับสูงที่รู้เรื่อง แล้วดึงฐานข้อมูลแกนกลางออกมา!”
“จำไว้ ครั้งนี้เราเข้ามาเพื่อสืบหาความจริงเรื่องการเดินทางข้ามกาลเวลา ไม่ได้มาเพื่อระเบิดฐานของพวกมัน”
ทุกคนพยักหน้าพร้อมกัน แสดงว่ารับทราบแล้ว
ขณะนั้น ทหารยามของดาวทาโป๋ลั่วจี้ในฐานที่มั่นกำลังผลัดเวรกลางคืน หัวหน้าหน่วยชาวปีกหลายคนมารวมตัวกันตรงเงามืดริมลานจอดยาน ต่างดูดน้ำเลี้ยงสารอาหารไปพลาง บ่นกระปอดกระแปดไปพลาง
“เบื้องบนเป็นบ้าอะไรขึ้นมา? อยู่ ๆ ก็มาสั่งเพิ่มงานบรรทุกของกลางดึก ทำเอาพวกเราไม่มีแม้แต่ข้าวร้อน ๆ กิน!”
“เลิกบ่นได้แล้ว ข้างบนเร่งมา ได้ยินว่าผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง กองกำลังหลักก็จะถอนกำลังไปยังจุดรวมพลกันหมดแล้ว รีบขนให้เสร็จ จะได้งีบสักหน่อย!”
“ได้ยินว่าข้างบนจะเล่นงานลาโม่ จริงหรือเปล่า?”
“หรือแกคิดว่าลาโม่ไม่ควรถูกเล่นงาน?”
“ถ้าไม่ใช่เพราะพวกมัน พวกเราคงไม่ตกอยู่ในสภาพนี้หรอก! เป็นแค่ร่างทดลองแท้ ๆ ยังคิดจะเล่นงานเจ้านายอีก ถ้าเป็นฉันก็ต้องกำจัดให้หมด!”
หัวหน้าหน่วยชาวปีกหลายคนหาวหวอด ไม่มีใครสังเกตเลยว่าความตายกำลังคืบคลานเข้ามา
อาศัยช่วงสองนาทีที่การลาดตระเวนมีช่องโหว่ ลั่วเค่อกอดเครื่องปลายทางมาถึงช่องระบายอากาศขนาดใหญ่ด้านข้าง แล้วเปิดเครื่องรบกวนคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ทำให้ตาข่ายไฟฟ้าชั้นนอกเป็นอัมพาตอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะลอบเข้าไปในท่อใต้ดินพร้อมกับลี่ลี่ซือที่แบกกล่องยุทธวิธีขนาดใหญ่สองใบ
ในเวลาเดียวกัน อากู่กระโดดลงจากไหล่ของสือชี ร่างสีเทาอม น้ำตาลแนบไปกับผนังถ้ำแนวดิ่ง ไต่ขึ้นไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ไปถึงเหนือศีรษะของยามลับที่ประจำอยู่บนที่สูง