บทสนทนาจบลงเพียงเท่านี้ ความรู้สึกดี ๆ ที่เสิ่นสวินมีต่อหนุ่มหล่อสุดเพอร์เฟกต์คนนี้ก็สลายหายไปจนสิ้น
คนคนนี้นอกจากจะหน้าตาดีแล้ว ก็เหลือแต่หน้าตาดีเท่านั้นแหละ
ใบหน้านั่นกับจิตวิญญาณของเขาเป็นสองสิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องกันโดยสิ้นเชิง ราวกับถูกประกอบเข้าด้วยกันอย่างไม่ได้ตั้งใจ
ที่เสิ่นสวินตอบคำถามทุกข้อได้อย่างครบถ้วน ชายหนุ่มแสดงความพึงพอใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด เดินก้าวยาวเข้ามา คว้ามือของเสิ่นสวินไว้แน่น แล้วเขย่าขึ้นลงอย่างแรง เต็มไปด้วยความตื่นเต้นแบบคนบ้านเดียวกันได้พบกัน
"ญาติพี่น้องนี่นา~ ในที่สุดก็ได้เจอพวกเธอซะที"
เสิ่นสวินถูกเขาจับเขย่าจนแขนชา พยายามดึงมือกลับแต่ก็ดึงไม่ออก เพราะอีกฝ่ายแรงเยอะมาก สุดท้ายได้แต่ปล่อยให้เขาจับไว้ ถามขึ้นว่า "คุณเป็นคนมณฑลซื่อชวนเหรอ"
ชายหนุ่มปล่อยมือ สีหน้ากลับมาเป็นจริงเป็นจังขึ้นเล็กน้อย ตอบว่า "น่าจะ... พอ ๆ กัน... เรียกได้ว่าใช่แหละ ถึงฉันจะไม่เคยไปซื่อชวน แต่พ่อกับแม่ฉันเป็นคนโพ้นทะเล มาจากประเทศสิงโต"
เสิ่นสวินตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกออกว่า "สิงคโปร์" ที่เขาพูดถึงน่าจะเป็นประเทศสิงคโปร์
หนุ่มหล่อคนนี้พูด ส และ ซ ไม่ชัด
หักอีก 10 คะแนน
"อ๋อ เป็นคนโพ้นทะเลจากสิงคโปร์นี่เอง ยินดีที่ได้รู้จัก"
เสิ่นสวินพยักหน้า น้ำเสียงผ่อนคลายลง
"ฉันเป็นหมายเลข 019 แล้วคุณล่ะ"
ชายหนุ่มยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาว ๆ "ฉันชื่อหลัวเสี่ยวกวง"
หลัวเสี่ยวกวงชี้ไปที่คนข้าง ๆ เริ่มแนะนำทีละคน ก่อนชี้ไปที่ชายร่างใหญ่กำยำที่แบกค้อนยักษ์ไว้บนหลังพูดว่า "ไอ้ตัวใหญ่คนนี้ชื่อเฮยชี"