เอาชีวิตรอดต่างดาว? ฉันขอส่งให้ประเทศชาติเลยดีกว่า

ตอนที่ 298 นี่มันเทพเจ้านุ่มฟูอะไรกัน

6 นาที· 1.5K คำ

(โบนัสจุใจจากการได้เรตติ้ง 8.5 ขอเพิ่มตอนนี้เป็นตอนที่ 2 จาก 3)

ในขณะเดียวกัน ที่นครซิงสวิน

ลวี่ซิ่วชิงเพิ่งเสร็จสิ้นการสำรวจภาคสนามตลอดทั้งวัน กำลังพานักเรียนสองสามคนจัดเก็บข้อมูลตัวอย่าง ก็ได้ยินเสียงอึกทึกโวยวายดังมาจากด้านนอก

“ท่านนักวิชาการลวี่ ทางโลกได้ส่งคนและวัสดุอุปกรณ์อีกชุดผ่านการส่งตัวมา นายกเทศมนตรีรองกู้ฝากเรียนว่าถ้าท่านว่าง ขอให้ไปต้อนรับด้วย มีหลายท่านเป็นคนรู้จักเก่าของอาจารย์”

นายทหารสื่อสารหนุ่มคนหนึ่งวิ่งเข้ามาในสถาบันวิจัยที่ตั้งขึ้นชั่วคราว รายงานอย่างหอบหายใจ

“คนรู้จักเก่า?”

ลวี่ซิ่วชิงวางสมุดบันทึกในมือลง สวมแว่นตาเลื่อนดันขึ้น รู้สึกแปลกใจอยู่ในใจเล็กน้อย

เธอลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นบนเสื้อผ้า “ไปสิ ไปดูกัน”

ลวี่ซิ่วชิงพาเหอเสี่ยวเวยและนักเรียนสองสามคน เดินไปยังจัตุรัสส่งตัว

ยังไม่ทันเข้าใกล้ ก็เห็นผู้คนรายล้อมเป็นวงกลมอยู่กลางจัตุรัส ดูเหมือนมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น

ใจกลางจัตุรัส คนกลุ่มหนึ่งที่เพิ่งเดินทางมาถึง กำลังมองไปรอบๆ อย่างอยากรู้อยากเห็น

ซุนหย่วนซินยกมือจับศีรษะที่ยังมึนงง อ้าปากหายใจเข้าลึกๆ กับอากาศบนเกาะดวงดาวที่มีออกซิเจนสูงมาก รู้สึกสบายตัวไปทั้งร่าง ความเหนื่อยล้าจากการนั่งเฝ้าห้องแล็บติดต่อกันหลายวันพลันหายไปเป็นปลิดทิ้ง

เธอยิ้มอย่างพอใจ กำลังจะชื่นชมทิวทัศน์ต่างดาวในตำนาน สายตาที่เหลือบไปทางด้านข้างก็ไปสะดุดกับร่างที่คุ้นเคยคนหนึ่ง

ไม่ไกลนัก ซ่งหมิงเช่อเพิ่งทรงตัวได้ แล้วเงยหน้าขึ้น ก็สบเข้ากับสายตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจนั้นพอดี

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป