เสิ่นสวินไม่ทันได้ดูแผงระบบ เพราะเธอถูกเปิดเผยตัวแล้ว
เสียงปืนดังขึ้นในถ้ำหินปูนที่เงียบสงบเดิม ทุกตัวของสิ่งปนเปื้อนเหวลึกหยุดการเคลื่อนไหวทั้งหมด
เบ้าตากลวงสีขาวหกจุด หันไปทางเธอพร้อมกัน
เสิ่นสวิน:“……”
สิ่งปนเปื้อนเหวลึกตัวหนึ่งคลายการเกาะจากหลังอวิ๋นลั่ว ไถลตัวลงมา สี่ขาถีบพื้น พุ่งตรงไปทางเสิ่นสวิน
เร็วมาก
กรงเล็บกระดูกสามนิ้วครูดกับผิวหิน เกิดเสียง “กริ๊กๆๆ” ต่อเนื่อง
สิบห้าเมตร
เสิ่นสวินยกปืนขึ้น
สิบเมตร
“ปัง!”
กระสุนนัดนี้เข้าที่ไหล่ของมัน แต่ไม่ตาย สิ่งปนเปื้อนเหวลึกตัวนั้นเอียงตัวไปนิดเดียว แล้วทรงตัวได้ทันที
เจ็ดเมตร
“ปัง! ปัง!”
สองนัดเข้าทั้งคู่ นัดหนึ่งทะลุคอของมัน อีกนัดตรงหน้าเป๊ะ
[กำจัดสิ่งปนเปื้อนเหวลึก+1 ได้รับแต้มการเติบโต 200]
[แต้มการเติบโตปัจจุบัน: 5925]
เสิ่นสวินหายใจหอบใหญ่ ไหล่ขวาเจ็บจนทนไม่ไหว แรงส่งถอยหลังจากการยิงต่อเนื่องหลายนัด ทำให้แขนขวาของเธอทั้งเส้นตั้งแต่ไหล่ถึงข้อมือชาไปหมด
ยังไม่ทันได้เปลี่ยนท่า ลมกรรโชกโอบด้วยละอองน้ำก็ถาโถมกดลงมาเต็มพื้นที่
อวิ๋นลั่วพุ่งเข้ามาแล้ว
สิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ สี่ขาเดินลุยน้ำตรงเข้ามาหาเธอ ปีกกางครึ่งหนึ่ง แรงลมที่ซัดมาทำให้คลื่นซัดหินก้อนที่อยู่ตรงหน้าเสิ่นสวินเปียกไปครึ่งก้อน
เสิ่นสวินหน้าซีด หันตัววิ่งหนีทันที
ก้าวขาออกไปก้าวเดียว เสียงลมข้างหลังก็ไล่มาทันแล้ว เงามหึมาครอบคลุมเหนือหัวเธอ
“มนุษย์!”
ฝีเท้าของเสิ่นสวินหยุดชะงัก
“ช่วยเอาสิ่งปนเปื้อนเหวลึกที่อยู่บนตัวฉันออกให้หน่อย”