ปัง!
ต้นไม้ใหญ่สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ใบไม้ร่วงหล่นเกลื่อนพื้น
เสิ่นสวินกอดลำต้นไว้แน่น ก้มลงมอง ขนปุกปุยสีขาวตัวนั้นหยุดอยู่ใต้ต้นไม้
โคนต้นไม้ถูกมันชนเป็นแอ่งลึก เศษไม้กระเด็นปลิว
เฉียดตาย
ถ้าชนใส่คน ก็คงได้งานเลี้ยงหน้าศพกันพอดี
ระบบแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาทันเวลา
[ติง!]
[จำแนกสิ่งมีชีวิตที่กินได้สำเร็จ: บาร์บ้าขาว ได้รับ: 20 แต้มการเติบโต]
[ชื่อ: บาร์บ้าขาว]
[คำอธิบาย: บาร์บ้าที่อันตรายที่สุด กล้าหาญที่สุด อารมณ์ร้ายที่สุด และมีพลังการรบแกร่งที่สุดในตระกูลบาร์บ้า พลังชนทะลุปรุโปร่ง ถูกมันชนเข้าหน่อย เบาก็กระดูกหัก หนักก็อัมพาต]
[พฤติกรรม: อยู่ลำพัง]
[ลักษณะ: ขนสีขาวบริสุทธิ์ บนหัวมีต้นบาร์บ้าขาว เป็นบาร์บ้าที่หน้าตาดีที่สุดในบรรดาบาร์บ้าทั้งหมด]
[ของชอบ: กินของหวาน และชนทุกอย่างที่ขวางหน้าให้แตก]
[ศัตรูธรรมชาติ: ไม่มี]
[หมายเหตุเพิ่มเติม: ตัวแทนพลังการรบของตระกูลบาร์บ้า สัตว์ดุร้ายทั่วไปไม่กล้าไปยั่วโมโหมัน และในสายตาของบาร์บ้าตัวอื่น ๆ มันคือดอกไม้ประจำตระกูล ด้วยพลังการรบที่แข็งแกร่งเกินไป ทำให้บาร์บ้าสีอื่น ๆ ชอบตามติดเพื่อขอที่พึ่งพิง
แน่นอน บาร์บ้าที่ตามมาจะเว้นระยะห่างพอสมควร เพราะบาร์บ้าขาวอารมณ์ร้ายมาก (รังเกียจกลิ่นตัว) ถ้าเผลอไปทำให้มันโกรธ มันจะชนบาร์บ้าตัวอื่นไปด้วย]
เสิ่นสวินอ่านประโยค “เบาก็กระดูกหัก หนักก็อัมพาต” แล้วสูดลมหายใจเย็นชา