ชายหน้ากากรู้สึกว่าวันนี้ได้เปิดหูเปิดตาเสียจริง เขาได้เห็นคนป่าเป็นตัวเป็นตนซะงั้น
ในป่าดึกดำบรรพ์มีคนป่าอาศัยอยู่จริงๆ ด้วย ยากจนไม่พอ แม้แต่อาหารก็ไม่มี จะใส่ก็ใส่กันกระจอกขนาดนั้น
ชายหน้ากากถาม: "พวกคุณ...เผ่า...จักรวรรดิเรียกว่าอะไร?"
เสิ่นสวินตอบอย่างหนักแน่น ภาคภูมิใจเป็นที่สุด: "ประเทศจีน"
ชายหน้ากากพึมพำในใจ
ไม่เคยได้ยินชื่อเลย สันนิษฐานว่าเป็นชนเผ่าเล็กๆ ที่มีคนน้อยแน่นอน ดูจากที่คนที่แข็งแกร่งที่สุดยังอ่อนแอแบบนี้
น่าสงสารจริงๆ...
เขาถอนหายใจในใจ กดที่สายรัดข้อมือสองสามครั้ง กล่องโลหะสีเงินกล่องหนึ่งปรากฏขึ้นกลางอากาศบนพื้นตรงหน้า
"เอาไปเถอะ"
เสิ่นสวินตาเป็นประกาย เดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว เปิดกล่องด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ข้างในเรียงหลอดทดลองแก้วใสสามแถวอย่างเป็นระเบียบ ทั้งหมด 30 หลอด ในหลอดบรรจุของเหลวหลากสีสัน ทั้งแดง เขียว น้ำเงิน เหลือง สีสันฉูดฉาด
"อันนี้เรียกว่าสารอาหาร ดื่มหนึ่งหลอดอิ่มได้สามวัน" ชายหน้ากากชี้ไปที่หลอดทดลองอธิบายอย่างใจเย็น "แต่ห้ามดื่มหมดในครั้งเดียวเด็ดขาด ดื่มวันละครั้ง ครั้งละหนึ่งในสามเท่านั้น"
เสิ่นสวินกอดกล่องแน่น "แล้วน้ำล่ะ? กินอย่างเดียวไม่ดื่ม ก็ต้องตายเพราะกระหายน้ำอยู่ดี"
ชายหน้ากากอธิบาย: "ในสารอาหารมีน้ำเข้มข้นผสมอยู่ ดื่มแล้วทั้งอิ่ม ทั้งไม่ต้องดื่มน้ำอีก"
เสิ่นสวินเข้าใจทันที "สะดวกจริงๆ นะเนี่ย"