เสิ่นสวินมองคำว่า “แข็งแกร่งมาก” สองคำนั้น แล้วเงียบๆ หดหัวกลับไปหลังก้อนหิน
ที่เลือกไม่เข้าไปนั้นถูกแล้ว
จากนั้น ก็มีกรอบเล็กๆ อีกอันเด้งขึ้นมา:
[ระบุสิ่งมีชีวิตหายากสำเร็จ: อวิ๋นลั่ว]
[ชื่อ: อวิ๋นลั่ว]
[คำอธิบาย: หนึ่งในสิ่งมีชีวิตที่เก่าแก่ที่สุดบนเกาะดวงดาว ร่างกายปกคลุมด้วยขนปุยสีฟ้าขาว มีปีกคู่หนึ่งรูปวงรีสีขาว หางยาวมาก ปลายหางเป็นรูปใบเมเปิล กางปีกกว้างได้ถึงยี่สิบกว่าเมตร ดวงตาสีทองบริสุทธิ์ ความแตกต่างระหว่างตัวบุคคลสูงมาก ความสามารถพิเศษที่รู้จัก ได้แก่ พ่นไฟ ควบคุมน้ำ ปล่อยไฟฟ้า ฯลฯ อวิ๋นลั่วแต่ละตัวเกิดมาพร้อมความสามารถหนึ่งอย่าง]
[พฤติกรรม: เติบโตช้ามาก ต้องใช้เวลากว่าร้อยปีกว่าจะโตเต็มวัยและสืบพันธุ์ได้ ความสามารถในการสืบพันธุ์ต่ำมาก ออกไข่ครั้งละหนึ่งฟอง ตลอดชีวิตออกได้มากสุดสามฟอง ลูกอ่อนที่เกิดมาเปราะบางมาก อัตรารอดชีวิตต่ำมาก อวิ๋นลั่วแรกเกิด แม่จะเลี้ยงลูกด้วยเลือดของตัวเอง และลูกจะถือว่าอวิ๋นลั่วที่ให้เลือดคำแรกเป็นแม่ ติดตามไปจนตาย]
[ส่วนที่กินได้: ไม่สามารถกินได้]
[คำแนะนำ: กินเก่งมาก! กินเก่งมาก!!!]
เสิ่นสวินอ่านคำอธิบายจบ ก็ตะลึงงัน
กว่าจะโตเต็มวัยและออกลูก ต้องใช้เวลาร้อยปี
ตลอดชีวิตออกไข่ได้มากสุดสามฟอง
สิ่งนี้หายากกว่าแพนด้ายักษ์อีก
สิ่งปนเปื้อนเหวลึกเจ็ดแปดตัวบีบมันไปจนถึงขอบแอ่งน้ำตื้น แผ่ล้อมสามด้าน
ปีกขวาของอวิ๋นลั่วมีรอยฉีกขาดชัดเจน ขนสีฟ้าขาวถูกดึงออกไปเป็นแผ่นใหญ่ เผยให้เห็นผิวหนังที่เลือดซึมอยู่ข้างใต้